tag:blogger.com,1999:blog-3622949818711068762012-02-04T23:22:24.720+02:00Χτυπώ τους τοίχους της υγρής φυλακής μου και δεν προσμένω απάντηση.. Κανείς δε θ'αγγίξει την έκταση της στοργής μου και της θλίψης μου...Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.comBlogger681100tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-49129523004294139142009-04-16T16:08:00.003+03:002009-04-16T19:17:26.679+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/inQNN_Gl_cA" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/inQNN_Gl_cA" width="425" height="350"></embed></object></p><p>i an ready for love...</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4912952300429413914?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-40723758087366334622009-04-16T00:34:00.002+03:002009-04-16T00:35:11.172+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/_8EpucAiyUM" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/_8EpucAiyUM" width="425" height="350"></embed></object></p><p>Everything's gonna be fine....<br /><br />I have to believe it...<br />Maybe you don't even give a shit for me...<br />but everything's gonna be fine...<br /><br /><span style="font-style: italic;">I try to stay sober</span><br /><span style="font-style: italic;">when i'm dying...</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4072375808736633462?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-43636955705661744532009-04-14T23:50:00.007+03:002009-04-15T00:28:56.455+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://th01.deviantart.com/fs8/300W/i/2005/317/0/8/Sitting__waiting__wishing_by_nebulaskin.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 139px; height: 212px;" src="http://th01.deviantart.com/fs8/300W/i/2005/317/0/8/Sitting__waiting__wishing_by_nebulaskin.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Τους τελευταίους μήνες η ζωή μου άλλαξε από την μια στιγμή στην άλλη τόσο ολοκληρωτικά..τόσο απροσδόκητα..<br />Νόμισα πως τελικά ένα όνειρο ζωής που περίμενα τόσα χρόνια θα γινόταν πραγματικότητα... Νόμισα πως μετά από τόσο πόνο και τόσες πίκρες στη ζωή μου τελικά θα γινόμουνα ευτυχισμένη και ότι όλες οι θυσίες και ολα τα άσχημα συναισθήματα θα άξιζαν τον κόπο γιατί τώρα θα είχα όσα είχα επιθυμήσει..<br />Ωω..μα όμως καμιά φορά τα πράγματα είανι τελείως διαφορετικά από ότι τα φαντάζεσαι.. Μερικές φορές πλάθεις καταστάσεις στο μυαλό σου, εξειδανικεύεις άτομα, τα βλέπεις όλα όπως θέλεις να τα δεις και όμως δεν είναι έτσι... Πόσο έσφαλα.. τώρα το καταλαβαίνω τώρα το βλέπω.. Πόσο με στεναχώρησε αυτή η κατάσταση, πόσο με έφθηρε, ψυχολογικά και σωματικά (και τώρα τραβάω τα ζόρια με αντιβιόσεις και παυσίπονα).<br />Αλήθεια...πως είανι δυνατόν η ψυχολογική κατάσταση να συνδέεται τόσο πολύ με τη σωματική σου υγεία?.. Όλο το ζόρισμα και η πίεση του τελευταίου καιρό μαζευόταν μαζευτόταν μέχρι που έσκασε μέσα μου και ήμουν έτοιμη να καταρεύσω..<br />Το καταλαβαίνω τώρα..όσα μου έλεγαν οι φίλοι μου και αρνιόμουν να δω.. όσα δικαιολογούσα και έλεγα θα στρώσουν τα πράγματα θα στρώσουν.. Όσα μάζευα μέσα μου...δεν έπρεπε... Είμαι πολύ μικρή για να ανησυχώ τόσο..για να σκέφτομαι τόσο..για να ζορίζομαι τόσο...Είμαι πολύ μικρή.. Και θέλω να ζήσω ακόμα τόσα πράγματα..<br />Το είδα αυτό το και συνειδητοποίησα πόσο ωραία ένιωθα τις μέρες που ασχολούμουνα με το συνέδριο των ηλεκτρολόγων (sfhmmy 3.0). Ήμουν και πάλι με άτομα που είχα τόσο καιρό να δω και περνούσα τόσο ωραία μαζί τους, έκανα δημιουργικά πράγματα μου με γέμιζαν τόσο πολύ, με έκαναν να ενθουσιάζομαι, να νιώθω όμορφα, να ξεχνάω οτιδήποτε άσχημο.. Ένιωσα ότι έκανα κάτι σημαντικό και περνούσα τόσο ωραία με τα παιδιά που ήμουνα μαζί..<br />Μου χει λείψει αυτή η ζωή μου.. Η δημιπουργικότητα, η συναναστροφή με ανθρώπους, οι γνωριμίες, οι περιπέτειες... Κι ας απογοητεύομαι αργότερα... Τουλάχιστον ζω πράγματα, ναι νιώθω.. Νιώθω γεμάτη, νιώθω ζωντανή...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4363695570566174453?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-79897233678948913172008-09-03T23:22:00.002+03:002008-09-04T00:04:58.173+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img79.imageshack.us/img79/962/diary3obllsf5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://img79.imageshack.us/img79/962/diary3obllsf5.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Μετά από πολύ πολύ καιρό.. σκέφτηκα να ξεσκονίσω το ημερολόγιό μου που το είχα καταχωνιάσει σε κάποιο συρτάρι.. Το νοστάλγησα.. ίσως αλλάξω το στυλ του, ίσως αρχίσω να γράφω απλά..ίσως και να το ξαναπαρατήσω... όσο με πάει..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7989723367894891317?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-57361184270578856342007-10-14T17:19:00.001+03:002009-04-13T15:32:30.095+03:00<div style="text-align: center;"><i>Ο χρόνος τρελός</i><br /><i>και ο τόπος γλιστράει</i><br /><i>από τα πόδια</i><br /><i>γυμνός απομένεις</i><br /><i>χαζός να κοιτάς να σωπαίνεις</i><br /><br /><i><b>Κι αν σίγουρος ήμουν</b></i><br /><i><b>πως θα βρω το δρόμο</b></i><br /><i><b>στο χάρτη του κόσμου</b></i><br /><i><b>σημείωσα μόνο</b></i><br /><i><b>πως χάθηκα</b></i><br /><br /><i>Χαμένος καιρός</i><br /><i>τα χρόνια που λείπεις</i><br /><i>τραγούδια της λύπης</i><br /><i>σαχλά μουρμουρίζουνε γύρω</i><br /><i>στα ραδιόφωνα κλαίνε</i><br /><i>και λέξη δεν λένε</i><br /><i>να μοιάζει για λίγο αλήθεια</i><br /><br /><i>Πατώ το κουμπί</i><br /><i>γιορτή στην τηλεόραση πάλι</i><br /><i>σικέ εκπομπή να μας φτιάξει κεφάλι</i><br /><i>χορεύουν γελούν και μισιούνται</i><br /><i>στον τρύπιο φακό</i><br /><i>το κακό ταξιδεύει ως εδώ</i><br /><br /><i><img style="width: 295px; height: 268px;" src="http://i3.photobucket.com/albums/y100/jinaver/sitting-waiting.jpg" alt="" border="0" /></i><br /><br /><i><span style="color:purple;">Σε θέλω πολύ</span></i><br /><i><span style="color:purple;">απόψε που όλα μικραίνουν</span></i><br /><i><span style="color:purple;">και οι ώρες πεθαίνουν</span></i><br /><i><span style="color:purple;">κοιτάζω το χρόνο που λιώνει</span></i><br /><i><span style="color:purple;"></span></i><br /><i><span style="color:purple;">Να ρθεις να με βρεις</span></i><br /><i><span style="color:purple;">γιατί όλα σε θέλουν</span></i><br /><i><span style="color:purple;">σε θέλει και η νύχτα</span></i><br /><i><span style="color:purple;">σαν μέρα που λάμπει</span></i><br /><i><span style="color:purple;">και φέρνει τον κόσμο ξανά</span></i><br /><i><span style="color:purple;"></span></i><br /><i><span style="color:purple;">Να ρθείς να με βρείς</span></i><br /><i><span style="color:purple;">γιατί δεν αντέχω ακόμα μιαν ώρα</span></i><br /><i><span style="color:purple;">χαρά δεν ζητώ και ούτε λύπη αντέχω</span></i><br /><i><span style="color:purple;">εσένα δεν έχω εδώ</span></i><br /><br /><i>Το εδώ πουθενά</i><br /><i>το τώρα ποτέ</i><br /><i>αν δεν έρθεις η θάλασσα πλάνη</i><br /><i>τα γέλια μας λάθος</i><br /><i>κι οι φίλοι δεν είδαν</i><br /><i><b>και οι δρόμοι ένα τίποτα</b></i><br /><i><b>απόψε εάν δεν έρθεις εδώ</b></i><br /><br /><i><b>Να ρθεις...</b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5736118427057885634?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-78890873102455560732007-10-02T23:02:00.001+03:002009-04-13T15:35:13.929+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.photo-inside.com/image/1518"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.photo-inside.com/image/1518" alt="" border="0" /></a> <span style="color: rgb(153, 51, 0);">Μ' αυτές τις πράξεις σου με διώχνεις, δε με φέρνεις κοντά σου;.. Δεν έχεις καταλάβει ποια είμαι, δεν έχεις μπορέσει ούτε εσύ να δεις τη ψυχή μου. Αν δεν μπορώ να έχω την καλύτερη σχέση με σενα, που είσαι μητέρα μου, αίμα μου, πως θα έχω με τους άλλους; Γιατί σου είναι τόσο δύσκολο να παραδεχθείς ότι έχω μεγαλώσει; ΓΙΑΤΙ; Δεν με έχεις καταλάβει.. Είμαι ένα πουλί μαμά.. Πάνε οι καιροί που μου 'φερνες το φαγητό στη φωλιά και με φρόντιζες. Έχω ανάγκη να πετάξω.. Να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω μόνη μου σ' αυτόν τον κόσμο. Αυτό το ταξίδι είναι δικό μου..</span> <span style="color: rgb(153, 51, 0);">Δε σου ζητώ να φύγεις μακρυά μου, όχι, σε θέλω κοντά μου. Αλλά θέλω να αναπνεύσω, να βγω μπροστά χωρίς να φοβάμαι, να διεκδικήσω τη ζωή μου. Και συ..δε θα' σαι εκεί πάντα, γι' αυτό πρέπει να μάθω να προχωράω μόνη μου. Και αν πέσω και χτυπήσω, μην κλάψεις που δεν ήσουν εκεί για να με πιάσεις. Δε χρειάζεται να με πιάνεις πάντα. Πέφτοντας μαθαίνω και γίνομαι πιo δυνατή.. Άφησέ με λοιπόν να πετάξω....</span><br /><br /><br />Σου αφιερώνω και ένα τραγούδι του Κότσιρα..<br /><br /><div style="font-style: italic;" class="te">Μου γράφεις για τ' αστέρι</div> <div style="font-style: italic;" class="te">στην πλώρη που 'χες δει</div> <div style="font-style: italic;" class="te">και στα άγνωστα τα μέρη</div> <div style="font-style: italic;" class="te">τα βράδια σ' οδηγεί</div> <div style="font-style: italic;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic;" class="te"><br />Και 'γώ φυλάω τ' αστέρι</div> <div style="font-style: italic;" class="te">στο γράμμα σου κρυμμένο</div> <div style="font-style: italic;" class="te">βήμα-βήμα να μου δείχνει να πηγαίνω</div> <div style="font-style: italic;" class="te"><br />Και να 'μαι μεγάλωσα, κι άλλαξα</div> <div style="font-style: italic;" class="te">κύμα-κύμα να γυρίσεις περιμένω</div> <div style="font-style: italic;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic;" class="te"><br />Γύρνα να δεις όλα αυτά που μόνος μου μπόρεσα</div> <div style="font-style: italic;" class="te">Εσύ δακρύζεις κρυφά κι εγώ δεν σε γνώρισα</div> <div style="font-style: italic;" class="te">Γύρνα να δεις μια αγκαλιά για χάρη σου που άνοιξα</div> <div style="font-style: italic;" class="te">Μη φοβάσαι, όλα πέρασαν πια γαλήνεψε η θάλασσα</div> <div style="font-style: italic;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic;" class="te"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.irtc.org/ftp/pub/stills/2000-06-30/dmbeach.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.irtc.org/ftp/pub/stills/2000-06-30/dmbeach.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Μου λες για την Ινδία</div> <div style="font-style: italic;" class="te">για χώρες μακρινές</div> <div style="font-style: italic;" class="te">διαβάζεις Καββαδία στη βάρδια σου και κλαις</div> <div style="font-style: italic;" class="te"><br />Σε μια φωτογραφία σε βλέπω καθισμένο</div> <div style="font-style: italic;" class="te">στο λιμάνι, στη Σαγκάη, κουρασμένο</div> <div style="font-style: italic;" class="te">Το βλέπω, μεγάλωσες, κι άλλαξες</div> <div class="te"><span style="font-style: italic;">Στο λιμάνι γύρνα πάλι, περιμένω</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Γύρνα να δεις όλα αυτά που μόνος μου μπόρεσα </span><div style="font-style: italic;" class="te">Εσύ δακρύζεις κρυφά κι εγώ δεν σε γνώρισα</div> <div style="font-style: italic;" class="te">Γύρνα να δεις μια αγκαλιά για χάρη σου που άνοιξα</div> <div style="font-style: italic;" class="te">Μη φοβάσαι, όλα πέρασαν πια γαλήνεψε η θάλασσα</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7889087310245556073?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-28589340722990344652007-09-30T18:18:00.001+03:002009-04-13T15:35:38.882+03:00<span style="font-size:78%;"> (απόσπασμα) <i>του Tάσου Λειβαδίτη</i></span><br /><br />Ναι, αγαπημένη μου.<br />Πολύ πριν να σε συναντήσω εγώ σε περίμενα.<br />Πάντοτε σε περίμενα.<br />Σαν είμουνα παιδί και μ' έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου έσκυβε και με ρωτούσε.<br />Τι έχεις αγόρι; Δε μίλαγα. <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.outlet-online.net/images/upfile/06110121393357985.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.outlet-online.net/images/upfile/06110121393357985.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><b>Μονάχα κοίταζα πίσω απ' τον ώμο της έναν κόσμο άδειο από σένα.</b> Και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι ήτανε για να μάθω να σου γράφω τραγούδια.<b> Όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής ήταν που αργούσες ακόμα όταν τη νύχτα κοίταζα τ' αστέρια ήταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα δεν ήτανε κανείς. Κάπου όμως μες στον κόσμο ήταν η καρδιά σου που χτυπούσε.<br />Έτσι έζησα. Πάντοτε.</b><br />Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά - θυμάσαι; - μου άπλωσες τα χέρια σου τόσο τρυφερά σα να με γνώριζες από χρόνια. <b>Μα και βέβαια με γνώριζες. Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.</b> Θυμάσαι, αγάπη μου, "την πρώτη μεγάλη μέρα μας";<br />Σου πήγαινε αυτό το κίτρινο φόρεμα έν' απλό φτηνό φόρεμα, μα είταν τόσο όμορφα κίτρινο. Οι τσέπες του κεντημένες με μεγάλα καφετιά λουλούδια. Σου πήγαινε στο πρόσωπο σου ο ήλιος σου πήγαινε στην άκρη του δρόμου αυτό το τριανταφυλλένιο σύννεφο κι αυτή η φωνή μακριά ενός πλανόδιου ακονιστή - σου πήγαινε.<br />Έβαζα τα χέρια μου στις τσέπες, τα ξανάβγαζα. <b>Βαδίζαμε δίχως λέξη. Μα και τι να πει κανείς όταν ο κόσμος είναι τόσο φωτεινός και τα μάτια σου τόσο μεγάλα.</b><br />Ένα παιδί στη γωνιά τραγούδαγε τις λεμονάδες του. Ήπιαμε μια στα δυο. Κι αυτό το χελιδόνι που πέρασε ξαφνικά πλάι στα μαλλιά σου. Τι σου είπε λοιπόν;<br />Είναι τόσο όμορφα τα μαλλιά σου. Δεν μπορεί, κάτι θα σου είπε.<br />Το ξενοδοχείο είταν μικρό σε μια παλιά συνοικία πλάι στο σταθμό που μες στην αντηλιά κοιτάζαμε να μανουβράρουμε τα τραίνα. Αλήθεια κείνη η άνοιξη, εκείνο το πρωινό, εκείνη η απλή κάμαρα της ευτυχίας αυτό το σώμα σου που κράταγα πρώτη φορά γυμνό αυτά τα δάκρυα που δεν μπόρεσα στο τέλος να κρατήσω - πόσο σου πήγαιναν.<br />Α, θα 'θελα να φιλήσω τα χέρια του πατέρα σου, της μητέρας σου τα γόνατα που σε γεννήσανε για μένα να φιλήσω όλες τις καρέκλες που ακούμπησες περνώντας με το φόρεμα σου να κρύψω σα φυλαχτό στον κόρφο μου ένα μικρό κομμάτι απ' το σεντόνι που κοιμήθηκες. Θα μπορούσα ακόμα και να χαμογελάσω στον άντρα που σ' έχει δει γυμνή πριν από μένα να του χαμογελάσω, που του δόθηκε μια τόση ατέλειωτη ευτυχία. <b>Γιατί εγώ, αγαπημένη, σου χρωστάω κάτι πιο πολύ απ' τον έρωτα εγώ σου χρωστάω το τραγούδι και την ελπίδα, τα δάκρυα και πάλι την ελπίδα.<br />Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-2858934072299034465?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-91571843193717684582007-09-17T20:25:00.001+03:002009-04-13T15:36:50.172+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ru66DPPuDaI/AAAAAAAAAGc/DoRtov42HKA/s1600-h/tears_in_the_sea_large.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ru66DPPuDaI/AAAAAAAAAGc/DoRtov42HKA/s200/tears_in_the_sea_large.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111227191906930082" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><b><br /><br /><br /><br /><br /><br /></b><span style="font-size:78%;"><br /><i>της Matilda K.K.P.</i></span><br /><br />Αρχίζω να αποβάλλω τις έμμονες σκέψεις μου.<br />Δεν ωφελούν πια.<br />Τίποτα δεν έχει σημασία.<br />Είσαι αόριστα μακριά και δεν αντέχω να βρίσκομαι άλλο με την πλάτη στον τοίχο.<br />Δεν ξέρω πόσο θα μου πάρει για να το ξεχάσω-τα ανεκπλήρωτα ξεπερνιούνται δύσκολα-αλλά θα χω κάνει προσπάθεια.<br />Όλα θα είναι ουρανός και θα γλιτώσω πια απ'τις γραφές στον αέρα.<br />Με κουράζουν, ξέρεις.<br />Σα να εξατμίζομαι ή να λιώνω.<b><br />Ο Σεπτέμβρης είναι <span style="text-decoration: underline;">ο μήνας ο σκληρός</span></b><br />Είπες άραγε καμιά αλήθεια?<br />Απ' αυτές που κανείς δεν κρύβει?<br />Στο πέλαγος της μοναξιάς μου δεν είσαι νησί.<br />Ήσουν κάποτε<br />Μετά έγινες στενή λωρίδα γης<br />Έπειτα σκόπελος<br />Ύστερα ύφαλος<br /><b>Τώρα?<br />Ούτε και γω ξέρω πια...</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-9157184319371768458?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-15260987030362987072007-09-07T20:48:00.000+03:002007-09-07T20:51:58.485+03:00Διαρκεί μονάχα 20 δευτερόλεπτα. Ακολούθα τις οδηγίες χρήσης και<br />πάνω απ'όλα μην διαβάσεις το τέλος πριν κάνεις τους υπολογισμούς,<br />οκ?<br /><br />Αρχίζουμε!<br /><br />1) Σκέψου πόσες νύχτες κάθε εβδομάδα, επιθυμείς να κάνεις έρωτα.<br /><br />2) Πολλαπλασίασε τον αριθμό με το 50<br /><br />3) Στο αποτέλεσμα, πρόσθεσε 44 <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://imgs.xkcd.com/comics/useless.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://imgs.xkcd.com/comics/useless.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />4) Ακολούθως πολλαπλασίασε με το 200<br /><br />5) Αν έχουν περάσει εφέτος τα γενέθλιά σου, πρόσθεσε 107. Αν ακόμα δεν τα γιόρτασες , πρόσθεσε 106.<br /><br />6) Τελευταίο βήμα: Στο αποτέλεσμα που βρήκες, αφαίρεσε τη χρονιά που γεννήθηκες (π.χ. αφαιρείς 1973, 1984. κτλ)<br /><br />Αφού έκανες όλα αυτά τα βήματα, θα πρέπει να έχεις έναν αριθμό αποτελούμενο από πέντε ψηφία.<br /><br /><br />Επί του αποτελέσματος>>> Το πρώτο ψηφίο δείχνει πόσες νύχτες την εβδομάδα<br />θα επιθυμούσες να κάνεις έρωτα, δεν είναι αλήθεια;<br /><br />Αλλά δεν είναι μονάχα αυτό. Οι δύο τελευταίοι αριθμοί δείχνουν την ηλικία σου.<br /><br />Το καλύτερο όμως έρχεται τώρα. Το δεύτερο και τρίτο ψηφίο<br /><br />δείχνουν....<br /><br />ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤIΜΑΣ, ΣΑ ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΣAI!!<br /><br />Αυτό το αξιοπερίεργο μαθηματικό θέμα λειτουργεί μόνο γι' αυτή τη χρονιά (2007), τουτέστιν στείλ’ το στους φίλους σου το συντομότερο δυνατόν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1526098703036298707?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-40302027991590357602007-09-06T20:39:00.001+03:002009-04-13T15:36:40.377+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://my-space.pblogs.gr/files/22188-post-309475-1157556196.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 200px;" src="http://my-space.pblogs.gr/files/22188-post-309475-1157556196.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;"><br />Είμαι εδώ κι ακροβατώ,</span> <span style="font-style: italic;"><br />σαν ταξιδιώτης της στιγμής</span> <span style="font-style: italic;"><br />ο τελευταίος θεατής</span><br /><span style="font-style: italic;">έμεινα πίσω μα ακόμα τραγουδάω..</span> <span style="font-style: italic;"><br /><br />Τα μάτια κλείνω και κρατώ,</span> <span style="font-style: italic;"><br />λίγες στιγμές απ' τα παλιά</span> <span style="font-style: italic;"><br />απόψε βρέχει μοναξιά</span> <span style="font-style: italic;"><br />μα της ζωής το φυλαχτό δεν το χαλάω..</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Σ' αυτόν τον κόσμο προχωρώ,</span><br /><span style="font-style: italic;">για δύο όνειρα γλυκά</span><br /><span style="font-style: italic;">που όμως είναι μακρυνά</span> <span style="font-style: italic;"><br />και τώρα πίσω στην αγάπη δε γυρνάω..</span><span style="font-style: italic;"><br /><br />Κρυφά στο σπίτι αγκομαχώ, </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.kaleidoskop-sky.info/assets/images/tears.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 179px; height: 203px;" src="http://www.kaleidoskop-sky.info/assets/images/tears.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">μια περηφάνεια βιαστική</span> <span style="font-style: italic;"><br />όσο κι αν φεύγει, μένει εκεί</span> <span style="font-style: italic;"><br />ο εγωισμός που από μέσα σου ρουφάω..</span> <span style="font-style: italic;"><br /><br />Απ' τη βιτρίνα σου περνώ,</span><br /><span style="font-style: italic;">το ψέμα μπαίνει σαν θεός</span> <span style="font-style: italic;"><br />ο πιο μεγάλος στεναγμός</span><br /><span style="font-style: italic;">και της καρδιάς τα μοναπάτια τα ξεχνάω..</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Κι όταν "γιατί" εγώ ρωτώ,</span> <span style="font-style: italic;"><br />τύψεις δεν έχεις να με δεις</span> <span style="font-style: italic;"><br />ούτε συγνώμη καν να πεις</span> <span style="font-style: italic;"><br />και μοναχή μου με τον πόνο μου γελάω...</span><br /><br /><span style="font-size:78%;">21-1-06</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4030202799159035760?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-59670274943185838292007-09-06T20:27:00.001+03:002009-04-13T15:36:58.888+03:00Καταρρέω... το είναι μου όλο..<br />Με μια τελευταία πνοή έχω μείνει και παλεύω να την ανασάνω... <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img105.imageshack.us/img105/6008/dreameryu5.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://img105.imageshack.us/img105/6008/dreameryu5.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Οι αντοχές μου ελάχιστες και κρατιέμαι για να μη διαλυθώ. Κάθε φορά που εκπνέω σφίγγω μέσα μου τον σπαραγμό για που πάει να ξεφύγει ταυτόχρονα.. Τα γιατί πολλά. Και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα τα βγάλω πέρα, θα αντέξω,κι ας φτάσω στα όριά μου..<br />Όμως αυτό το μαζαίρι τώρα, δεν ήτανε στο πρόγραμμα.. όχι.. 5 χρόνια από τη ζωή μου και ξαφνικά πρέπει να τα σβήσω όλα, να πάψω να ενδιαφέρομαι, να μην ανησυχήσω ποτέ ξανά, να μη ρωτάω πως είσαι και τι κάνεις.. Αδύνατον!<br />Προσπαθώ να "ρουφήξω" τα δάκρυά μου πίσω, μέσα στα μάτια μου. Κι αν ξεφεύγει κανένα λέω πως μπήκε ένα "σκουπιδάκι".. (ναι..αυτό που έλεγες και εσύ κάποτε). Μεγάλωσα και άλλαξα μαζί σου, καλώς ή κακώς έτσι είναι, συνήθισα να ζώ τόσο μακρυά σου και ταυτόχρονα τόσο κοντά σου.. Ήσουν και είσαι μέσα στη ζωή μου, στην κάθε της γωνιά.. Χαχαχα! Γελάω τώρα, ξέρεις γιατί; Γιατί λίγο καιρό πριν μου λεγες πάλι με τόση σιγουριά πως στο τέλος εμείς οι δύο θα παντρευτούμε, και μ' είχες κάνει να το πιστέψω κιόλας!<br />Αφού σου δημιουργώ πρόβλημα λοιπόν στη σχέση σου (λες και ήθελα από σένα κάτι άλλο από το να είμαστε φίλοι) αυτές είναι οι τελευταίες μου λέξεις για σένα...<br />Ελπίζω να είσαι χαρούμενος όπου κι αν είσαι, ότι κι αν κάνεις.. Μη ξεχνάς να ΖΕΙΣ...<br />ΑΝΤΙΟ...<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">Σου αφιερώνω το επόμενο.. (Το είχα γράψει παλιά, αλλά δεν ήξερα ότι θα το ένιωθω κατά κάποιο τρόπο κάποια μέρα!)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5967027494318583829?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-14287739577647111112007-09-03T23:42:00.001+03:002009-04-13T15:37:41.302+03:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://media.feed.gr/pegasus/Multimedia/gif/ban_thlemarathwnios_728x90_id17753.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 391px; height: 48px;" src="http://media.feed.gr/pegasus/Multimedia/gif/ban_thlemarathwnios_728x90_id17753.gif" alt="" border="0" /></a><br /></div>Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή του συνόλου των τηλεοπτικών σταθμών Εθνικής Εμβέλειας, -και ειδικότερα των σταθμών Alter, Alpha, Antenna Mega, Μακεδονία TV, Star και ΣΚΑΪ- ο διακαναλικός τηλεμαραθώνιος με στόχο να βοηθηθούν όσοι επλήγησαν από τις πρόσφατες πυρκαγιές.<br /><br />Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που πήρε η τηλεόραση του Alpha απευθύνοντας πρόσκληση προς τους υπόλοιπους τηλεοπτικούς σταθμούς και προχώρησε υπό την καθοδήγηση και ουσιαστική συμβολή της Ένωσης Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙΤΗΣΕΕ).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1428773957764711111?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-83231379180301596312007-09-01T21:06:00.001+03:002009-04-13T15:37:46.426+03:00<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">e-διαδηλώνω</span> γιατί:<br /><br /><span id="lblWhyeDiadilwsi" style=";font-size:12;color:Black;" ><span style="font-weight: bold;font-size:12;" >Θέλω να ακουστεί και η δική μου άποψη.</span></span><br /><span id="lblWhyeDiadilwsi" style=";font-size:12;color:Black;" ><span style="font-weight: bold;font-size:12;" >Επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει...</span></span> </div><table style="text-align: left; margin-left: auto; margin-right: auto;" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr> <td height="10"> <br /></td> </tr> <tr> <td colspan="2" style="background-color: rgb(246, 130, 31);" align="center"> <span id="lblHeader" style="font-weight: bold;font-size:14;color:Black;" > Μην ψιθυρίζεις, φώναζε...</span></td></tr></tbody></table><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.actclick.com/site/ediadilwseis/fire_banner_small.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 381px; height: 117px;" src="http://www.actclick.com/site/ediadilwseis/fire_banner_small.gif" alt="" border="0" /></a><a href="http://www.actclick.com/site/sendalert.aspx?alert=26"><br />Διαδηλώστε και εσείς</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-8323137918030159631?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-76832915825546877262007-08-29T21:01:00.002+03:002009-04-13T15:38:10.908+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img168.imageshack.us/img168/4791/g7btx7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://img168.imageshack.us/img168/4791/g7btx7.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Λοιπόν, πρόσφατα είχα μια συζήτηση σχετικά με το αν προτιμά ο καθένας να κοιμάται μόνος του τα βράδια ακόμα και όταν έχει σύντροφο για να μοιραστεί το κρεββάτι..<br /><div style="text-align: left;">Εγώ ωστόσο υποστήριζα ότι προτιμώ να κοιμάμαι με τον αρκούδο μου που έχω στην αγκαλιά μου κάθε βράδυ από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου (ναι ναι..είμαι ναζιάρα, αρκουδιάρα, μωρό..όπως θέλετε πείτε το!) Τα επιχειρήματα μου πάνω στην προτίμηση ενός αρκούδου έναντι ενός αρσενικού ήταν τα εξής:<br /></div><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">1.Το αρκούδι δε πιάνει τόσο χώρο για να σε εκτοπίζει </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">2.Δεν ροχαλίζει ούτε ανασαίνει μες το αυτί σου </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">3.Το ζουλας όσο θες το πατηκώνεις το τσαλαπατας και δε λεει τπτ! </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">4.Το ίδιο ισχύει και αν κατα λάθος στον ύπνο σου το ρήξεις απ το κρεββάτι!! </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">5.Σε ζεσταίνει όταν κρυώνεις </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">6.Σου κρατάει συντροφιά, μπορείς να μιλάς σε αυτό αν θες για ώρες και να σε ακούει χωρίς παράπονα αλλά μπορείς και να κάθεσαι για ώρες μαζί του χωρίς να λες τπτ και αυτό να του φαινεται περίεργο. </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">7.Εκτονώνεσαι πάνω του αν θες..μπήγεις τα νύχια σου σε αυτό το χτυπάς το σφίγγεις ώσπου να σκάσεις εσύ! </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">8.Δεν θα πει τπτ σε κανέναν αν στον ύπνο σου αρχίσεις να παραμιλάς! </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">9.Μπορεί να σκουπήσει τα δακρυά σου..διακρίνεται για την απορροφητικότητά του.<br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);">10.Δε χρειάζεται να ανησυχείς το άλλο πρωί που θα ξυπνήσεις αν σε δει αναμαλιασμένη,κομμένη</span><span style="color: rgb(51, 102, 102);"> ή σαν βρικόλλακα επειδή ξέχασες να ξεβαφτεις.</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">11..</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">12..</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/115/256762466_db1097d3c0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://farm1.static.flickr.com/115/256762466_db1097d3c0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Ωστόσο ένας φίλος μου με αποσβόλωσε και με έρηξε τελείως με τον αντίλογό του:<br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">1.δεν κουνιέται όμως όταν αλλάζεις θέση για να σε βολέψει καλύτερα, ούτε χρησιμοποιεί το χέρι του σαν μαξιλάρι σου</span><br /><div style="color: rgb(102, 51, 51);" class="quote"><br /></div><span style="color: rgb(102, 51, 51);">2.δεν σου ψιθυρίζει όμως γλυκόλογα για να σε πάρει ο ύπνος πιο γλυκά, ούτε σου λέει παραμύθια ή ότι άλλο ζητήσεις</span><br /><div style="color: rgb(102, 51, 51);" class="quote"><br /></div><span style="color: rgb(102, 51, 51);">3.ναι αλλά δε πονάει για σένα</span><br /><div style="color: rgb(102, 51, 51);" class="quote"><br /></div><span style="color: rgb(102, 51, 51);">4.ούτε όμως θα σκάσει στα γέλια και θα σε φιλήσει αμέσως μετά, ούτε και θα ανέβει ξανά μόνο του στο κρεββάτι, λες και έχει κακιώσει</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);">5.Δεν σε αγκαλιάζει όταν κρυώνεις, ούτε σε "ανάβει" όταν.... </span><a style="color: rgb(102, 51, 51);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://imagecache2.allposters.com/images/pic/PF%5C452005/PF_1522132%7ELovers-III-Posters.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://imagecache2.allposters.com/images/pic/PF%5C452005/PF_1522132%7ELovers-III-Posters.jpg" alt="" border="0" /></a><div style="color: rgb(102, 51, 51);" class="quote"><br />6.Δεν σου απαντάει όμως σε αυτά που το ρωτάς, και ούτε θα μάθεις κάτι καινούριο που δεν είχες ποτέ φανταστεί από αυτό.<br /></div><br /><div style="color: rgb(102, 51, 51);" class="quote">7.Δεν ματώνει.<br /></div><div style="color: rgb(102, 51, 51);" class="quote"><br /></div><span style="color: rgb(102, 51, 51);">8.Ούτε θα σε ξυπνήσει όταν βλέπεις εφιάλτες</span><br /><br /><div style="color: rgb(102, 51, 51);" class="quote">9.Δε μπορεί να σε κάνει να σταματήσεις να δακρύζεις, ούτε θα λυπηθεί όταν κλαις<br /></div><br /><div class="quote"><span style="color: rgb(102, 51, 51);">10.Ούτε θα σου ετοιμάσει ποτέ πρωινό ή θα σε ξυπνήσει με ένα φιλί.</span><br /><br />...... Η απόλυτη απομυθοποίηση του αρκούδου μου... Σνιφφ...<br /><br />Τελικά..το προτιμάτε πολύυυυυ να κοιμάστε με το σύντροφό σας? Να αρχίσω να αναθεωρώ?..<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7683291582554687726?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-54500380525669970612007-08-27T11:18:00.000+03:002008-12-10T02:13:57.220+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QpG6_UNb_5g/RrCt1feI9MI/AAAAAAAAAP8/DiH9WjoU2gc/s1600/12833512.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 258px; height: 346px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QpG6_UNb_5g/RrCt1feI9MI/AAAAAAAAAP8/DiH9WjoU2gc/s1600/12833512.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Οι εικόνες έχουν καταλύσει όλα τα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου.. Οι σκηνές φρίκης και εθνικής συμφοράς ταξιδεύουν απ' άκρη σ' άκρη σε όλο τοον πλανήτη!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.contra.gr/images/fire1exw2508.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.contra.gr/images/fire1exw2508.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a href="http://www.cnn.com/2007/WORLD/europe/08/25/greece.fires/index.html#cnnSTCVideo">CNN</a> αποκαλυπτικό με εικόνες, βίντεο, εκτενή άρθρα και συνεχείς αναφορές στις τελευταίες εξελίξεις..<br /><a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/6963964.stm">BBC</a> αφιερώνει πολλά άρθρα για την Ελλάδα και κυρίως για τον κίνδυνο στην Αρχαία Ολυμπία<br /><a href="http://news.sky.com/skynews/article/0,,30200-1281450,00.html">Sky news</a> τονίζει την απώλεια των ανθρώπινων ζωών<br /><a href="http://www.guardian.co.uk/international/story/0,,2156855,00.html">Guardian</a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://static.sky.com/images/pictures/1578186.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://static.sky.com/images/pictures/1578186.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a href="http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml;jsessionid=WRNBPHLNA1QY1QFIQMFCFF4AVCBQYIV0?xml=/news/2007/08/27/wfires127.xml">Telegraph</a><br /><a href="http://www.google.gr/search?q=american+news&hl=el&amp;client=firefox-a&rls=org.mozilla:el:official&amp;hs=3iu&start=90&amp;sa=N">ABC</a> για την Ολυμπία<br /><a href="http://hosted.ap.org/dynamic/stories/G/GREECE_FIRES?SITE=DCUSN&SECTION=HOME&amp;TEMPLATE=DEFAULT">U.S.News</a><br /><a href="http://www.thewest.com.au/aapstory.aspx?StoryName=413044">The West</a> Αυστραλία<br /><a href="http://tf1.lci.fr/infos/monde/europe/0,,3529931,00-incendies-grece-entre-abattement-colere-.html">LCI</a> Γαλλία<br /><a href="http://www.lemonde.fr/web/article/0,1-0@2-3214,36-947728@51-947475,0.html">Le monde</a><br /><a href="http://www.lefigaro.fr/international/20070827.WWW000000420_incendies_la_grece_cherche_les_coupables.html">Figaro</a><br /><a href="http://www.rtl.de/news/rtl_aktuell_artikel.php?article=12&amp;pos=1">RTL</a> Γερμανία<br /><a href="http://www.rainews24.rai.it/notizia.asp?newsid=73234">RAI</a> Ιταλία<br /><br />Και πολλά πολλά άλλα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5450038052566997061?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-19990978532309121562007-08-27T11:03:00.002+03:002009-04-13T15:38:16.112+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/c5grACh1MfM" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/c5grACh1MfM" width="425" height="350"></embed></object></p></div><br /><p>Καλπάζουν οι φλόγες στην Πελοπόννησο και την Εύβοια. Απελπισία και οργή κατακλύζει τους κατοίκους που εγκλωβίστηκαν στα φλεγόμενα χωριά. Στους 63 νεκρούς ο μέχρι στιγμής βαρύτατος απολογισμός. Χιλιάδες άστεγοι, 110 χωριά έχουν υποστεί καταστροφές, 400.000 στρέμματα καμένα μόνο στην Ηλεία. Παγκόσμιο σοκ για την Αρχαία ολυμπία<span style="text-decoration: underline;"></span>...</p><p>Ο επίσημος απολογισμός κάνει λόγο για 61 νεκρούς στην ασύλληπτη αυτή εθνική τραγωδία, όμως υπήρξαν πληροφορίες για άλλους δύο θανάτους από την πύρινη λαίλαπα που κατακαίει για πέμπτη συνεχή ημέρα τη χώρα.</p><p>Κατά το τελευταίο 24ωρο -από τις 06:00 το πρωί της Κυριακής- έχουν εκδηλωθεί 89 πυρκαγιές. Η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία προβλέπει για την Δευτέρα στη Δυτική Ελλάδα βορειοδυτικούς ανέμους 4 με 5 μποφόρ στα δυτικά και τοπικά έως 6 μποφόρ στο Ιόνιο.<img style="width: 219px; height: 124px;" alt="" src="http://assets.in.gr/dGenesis/assets/Content5/Photo/826795_b.jpg" align="left" border="0" vspace="10" width="561" height="423" hspace="10" /></p><p>Πυροσβέστες και εθελοντές συνεχίζουν να δίνουν σκληρή μάχη στα πύρινα μέτωπα της Πελοποννήσου και της Εύβοιας. </p><p>Νωρίς το πρωί της Δευτέρας εκτελούσαν πτήσεις μόνο έξι αεροπλάνα και οκτώ ελικόπτερα. Ως προς την ξένη βοήθεια σε εναέρια μέσα, αναμένονται συνολικά 31 αεροσκάφη και ελικόπτερα από χώρες της Ευρώπης και το Ισραήλ μετά την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης -κάποια εξ αυτών θα επιχειρήσουν τη Δευτέρα.</p><p>Χιλιάδες άνθρωποι έχουν μείνει άστεγοι -μόνο στην περιοχή της Ζαχάρως ξεπερνούν τους 1.000. Εκατοντάδες είναι αυτοί που απομακρύνθηκαν από τα χωριά τους για να μην καούν ζωντανοί, ενώ ταυτόχρονα πολλοί είναι εκείνοι που αρνούνται να εγκαταλείψουν χωριά υπό εκκένωση, μην θέλοντας να αφήσουν πίσω το σπίτι και τα κτήματά τους. </p><p><strong>Τα μέτωπα της φωτιάς</strong></p><p>Μέρες και νύχτες αγωνίας για τους κατοίκους από την Ηλεία, τη Μεσσηνία και την Αρκαδία έως την Εύβοια και την Αττική.</p><p>Στην <strong>Ηλεία</strong>, φωτιές μαίνονται στα χωριά Μάτεσι, Μηλιές, Νεράιδα, Κρέστενα, Βαρβάσαινα, παλιό Πρασιδάκι, Σαλμώνη, Πελόπιο, Χελιδόνι και Γιανιτσοχώρι. <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.thewest.com.au/getfile.aspx?Type=image&amp;ID=74913&amp;ObjectType=3&amp;ObjectID=69289"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.thewest.com.au/getfile.aspx?Type=image&amp;ID=74913&amp;ObjectType=3&amp;ObjectID=69289" alt="" border="0" /></a></p><p>Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις έως αργά το βράδυ της Κυριακής είχαν αποτεφρωθεί στην Ηλεία πάνω από 400.000 στρέμματα δάσους και καλλιεργειών, ενώ είχαν εκκενωθεί 69 χωριά. Μόνο δύο από τα 18 χωριά του δήμου Ζαχάρως είχαν γλιτώσει από την ολοκληρωτική καταστροφή. Όλα τα άλλα έχουν σχεδόν καταστραφεί.</p><p>Στην Ανδρίτσαινα εκκενώθηκαν από τους κατοίκους όλα τα χωριά του δήμου, καθώς κανένα δεν έμεινε αλώβητο από την πύρινη λαίλαπα.</p><p>Το χωρι<span style="text-decoration: underline;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=826727"><strong></strong></a>ό Αρχαία ολυμπία έχει υποστεί μεγάλες ζημιές, ενώ σχεδόν ολοκληρωτική είναι η καταστροφή στα χωριά Πλάτανος, Μιράκα, Πελόπιο, Χελιδόνι, Δούκα, Μηλιές, Κρυονέρι και Πουρνάρι. Παγκόσμιο σοκ προκάλεσαν οι φλόγες που κύκλωσαν τον αρχαιολογικό χώρο, ο οποίος σώθηκε κυριολεκτικά στο παρά πέντε.</p><p>Στο έλεος της πυρκαγιάς βρέθηκαν Πηνεία, Φιγαλεία, Ωλένη, Κρέστενα, Αλιφείρα, Αμαλιάδα και Πύργος.</p><p>Στην <strong>Αρκαδία</strong>, κινδυνεύουν δημοτικά διαμερίσματα της Μεγαλόπολης και οι περιοχές Αραχαμίτες, Σέα, Λεοντάρι, Μαυρίκι Τεγέας και Γκρέκος. Σε πέντε ημέρες υπήρξαν ανυπολόγιστες καταστροφές και εκκενώσεις στα χωριά Λεοντάρι, Βρυσούλες, Σούλι, Δερβένι, Κατσίμπαλι.</p><p>Φωτιές βρίσκονται σε εξέλιξη στη <strong>Μεσσηνία </strong>(Διαβολίτσι, Μεταξάδες, Φοινικούντα και Φίλια). Ανεξέλεγκτο μαίνεται στον <strong>Ταΰγετο</strong> το μέτωπο προς τη Σπάρτη θέτοντας σε κίνδυνο το δάσος της Βασιλικής. Υπάρχει, δε, κίνδυνος να ενωθεί η φωτιά με το μέτωπο της Αρεόπολης. <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://sfrang.com/photogr/blog2/waldbrand6.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://sfrang.com/photogr/blog2/waldbrand6.jpg" alt="" border="0" /></a></p><p>Η φωτιά που καίει στον Ταΰγετο από το μεσημέρι της Πέμπτης έχει αποτεφρώσει σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις 60.000 στρέμματα δάσους. Το μεσημέρι της Κυριακής η φωτιά έφθασε έως τη συνοικία των Γιαννιτσάνικων στην Καλαμάτα, καίγοντας τις αυλές σπιτιών.</p><p>Και η <strong>Λακωνία </strong>εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με πύρινα μέτωπα. Η μεγάλη φωτιά που ξέσπασε το πρωί της Παρασκευής στην Αρεόπολη βρίσκεται σε ύφεση έχοντας κατακάψει όλη την περιοχή έως το Νέο Οίτυλο. Δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους και καλλιέργειες έχουν γίνει στάχτη στον Πάρνωνα. Καταστράφηκαν σπίτια και εκκενώθηκαν χωριά.</p><p>Στην <strong>Εύβοια</strong>, κάτοικοι των Ανω Στύρων που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους δήλωσαν στα ειδησεογραφικά μέσα το πρωί της Δευτέρας πως η φωτιά κατευθύνεται από τα Στύρα προς τα Κάψαλα, με κατεύθυνση το Μαρμάρι (10 χλμ από την Κάρυστο). </p><p><img style="width: 218px; height: 132px;" alt="" src="http://assets.in.gr/dGenesis/assets/Content5/Photo/826771_b.jpg" align="left" border="0" vspace="10" width="474" height="341" hspace="10" />Μέτωπα της πυρκαγιάς μαίνονται επίσης σε Αλιβέρι, Μίστρο και Ανδρογιάννι. Ανυπολόγιστες είναι οι καταστροφές στους δήμους κεντρικής και νότιας Εύβοιας, στους δήμους Διρφύων, Στυρέων, Κονίστρων, Ταμυναίων και Αμαρυνθών. Καλύτερη η κατάσταση στην Ερέτρια τις τελευταίες ώρες.</p><p>Κατά την τελευταία ενημέρωση του εκπροσώπου Τύπου της Πυροσβεστικής Γιάννη Σταμούλη αναφέρθηκε ότι τις τελευταίες ώρες τέθηκαν υπό μερικό έλεγχο οι πυρκαγιές σε Κέρκυρα, Πέλλα, Έβρο, Κορινθία, Ζάκυνθο, Ναύπλιο και Τεγέα.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1999097853230912156?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-47474398692624721712007-08-27T10:46:00.001+03:002009-04-13T15:38:20.398+03:00<span style="font-size:78%;">8-7-07 Στην Καθημερινή</span><br /><br />Σε προεκλογικές περιόδους παρατηρείται έξαρση στην εκδήλωση πυρκαγιών. Tότε, καθώς φαίνεται, οι επίδοξοι καταπατητές θεωρούν το πεδίο δράσης προσφορότερο, την ατιμωρησία πιθανότερη. Θύμα αυτής της συγκυρίας έπεσε και η Πάρνηθα; Για την επόμενη μέρα του καμένου εθνικού δρυμού κατέθεσαν στην «Κ» άποψη και προτάσεις οκτώ ειδικοί: χωρίς δασικούς χάρτες και σαφή οριοθέτηση εκτάσεων, οι πυρκαγιές δεν θα σταματήσουν να κατατρώγουν εθνικό πλούτο, συνόψισαν. Γιατί, όπως έχει δείξει η εμπειρία της Πεντέλης, οι εξαγγελίες και οι δεσμεύσεις δεν αποτελούν εχέγγυο για την αποκατάσταση των δασών.<br />Το σχεδιάγραμμα είναι αποκαλυπτικό:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://news.kathimerini.gr/kathnews/photos/8-07-07/pyrk.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://news.kathimerini.gr/kathnews/photos/8-07-07/pyrk.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4747439869262472171?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-18902146304423499322007-08-19T23:46:00.001+03:002009-04-13T15:38:37.978+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.3ayak.org/imaj/photographer/shout1.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.3ayak.org/imaj/photographer/shout1.JPG" alt="" border="0" /></a><br />Έχω να σου πω τόσα πράγματα για τη ζωή μου, τα νέα μου, τις συνήθειες μου,τα σχέδιά μου.. Θέλω να μοιραστώ τον ενθουσιασμό μου μαζί σου, τα όνειρά μου, τον φόβο μου, την αβεβαιότητά μου, τις σκέψεις μου, τη χαρά μου, τη λύπη μου.. Σε χρειάζομαι..να καθίσεις και να με ακούσεις.. Μία φορά.. να αφήσεις εμένα να μιλήσω.. Για τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές που τόσο καιρό κρατάω μέσα μου και νομίζω πως θα σκάσουν..θα εκραγούν αν δεν τις βγάλω.. Έχω τόσα να μοιραστώ μαζί σου.. Ευχάριστα και δυσάρεστα, σοβαρά μα και χαζομαρούλες..ξέρεις.. Γιατί δε ζητάς να μάθεις τίποτα για μένα; Τόση σημασία μου δίνεις ε; Εσύ μπορείς να κοκορεύεσαι για τις κατακτήσεις σου και όλα τα καλά που υπάρχουν στη ζωή σου, να λες λόγια στον αέρα που από την εμπειρία σου λες πως θα με βοηθήσουν..χωρίς καν να ξέρεις αν με νοιάζουν και αν θέλω να τα ακούσω.. Μπορείς να καμαρώνεις για όλα όσα πετυχαίνεις και να χαίρεσαι αραδιάζοντας μου όλα σου τα σχέδια, τους στόχους σου και τις αλλαγές στη ζωή σου..αλλά.. Εγώ; Υπάρχω πουθενά;<br />Βαρέθηκα πια την θέση του "ακουστικού τύπου".. Ναι μια ζωή αυτό ήμουν.. Το παραδεχόμουν.. Μπορώ να κάτσω εύκολα και να ακούω τον άλλον, ακόμα και να κρέμομαι από τα χείλη του.. Κάποτε ένιωθα τόσο υπερήφανη γι αυτό γιατί όλοι λέγανε πως δύσκολα βρίσκεις σήμερα ανθρώπους που θα κάτσουν πραγματικά να σε ακούσουν και θα δώσουν τη σημασία που πρέπει (ίσως και παραπάνω) σε όσα λες.. Ε λοιπόν, αυτήν την ταμπέλα την βαρέθηκα πάνω μου.. Την σιχάθηκα πως το λένε!!<br />Θέλω να κάτσεις και να με ακούσεις. Αλλά να το νιώθεις, να το θελήσεις, όχι να κοιτάς δεξιά κι αριστερά και να σφυρίζεις αδιάφορα.. γιατί δε ρωτάς ποτέ τι κάνω, πως είμαι, τι αισθάνομαι και μένεις στο τυπικό "τι κάνεις;" χωρίς καν να περιμένεις ο άλλος να απαντήσει; Δε το βρίσκεις άδικο για μενα;<br />Έχω να σου πω τόσα πράγματα για τη ζωή μου, για μένα, για τα όνειρά μου.. Αρκεί μόνο να θελήσεις να τα ακούσεις.. Είναι τόσο απλό.. Προσπάθησέ το.. Θα δεις..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1890214630442349932?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-2932633578798046392007-08-19T23:28:00.001+03:002009-04-13T15:38:44.554+03:00Έμεινα μόνη στο σπίτι σήμερα..<br />Η μπαλκονόπορτά μας στον πάνω όροφο ήταν ανοιχτή και άρχισα να ακούω φωνές.. "Οι γείτονες" είπα και δεν έδωσα σημασία.. Οι φωνές δυνάμωνα, άκουγα εκρήξεις γέλιων και η ένταση των συζητήσεων είχε αυξηθεί και άκουγα πλέον τι λέγανε.. "Το ΠΑΣΟΚ..μπλα μπλα.." "ναι αλλά η ΝΔ αυτό κι εκείνο.."<br />Εκλογές λοιπόν.. Κάθισα και το αναρωτήθηκα μέσα μου για λίγο.. Έχει γίνει το επίκεντρο όλων των συζητήσεων. Με καλούν ξαφνικά σε λιγότερο από ένα μήνα να ψηφίσω και να διαλέξω ποιος θέλω να διοικεί τον τόπο μου, την Ελλάδα. Προβληματισμένη το μεσημέρι ρώτησα τους γονείς μου " Και τώρα; Τι ψηφίζουμε;" Με κοίταξαν κι αυτοί και το βλέμμα του μίλαγε από μόνο του: "Τι να σου πούμε τώρα και μεις, ότι καταλαβαίνεις.Τα ίδια χάλια και οι μεν και οι δε"..<br />Την Κυριακή πήρε το μάτι μου το εξής άρθρο στην εφημερίδα:<br /><br /><center> <span><div class="headline"><b>Τρεις τύποι πολιτών ενώπιον της κάλπης</b> </div></span> </center> <p>Tου Aλεξη Παπαχελα</p> <p> Υπάρχουν, σε αδρές γραμμές, τρεις τύποι ψηφοφόρων. Αυτό τουλάχιστον διαπιστώνω από τις συζητήσεις γύρω μου. Ο πρώτος τύπος είναι ο παραδοσιακός ή και φανατικός οπαδός κόμματος. Γι’ αυτόν μετράνε πράγματα όπως το ότι «ο πατέρας μου ήταν βασιλικός» ή το γεγονός πως «εμείς ανήκαμε πάντοτε στην προοδευτική παράταξη». Αυτοί οι ψηφοφόροι αντέχουν ακόμη στην εποχή μας να μπουν σε ένα πούλμαν ή και σε ένα αεροπλάνο, για να πάνε να ακούσουν τον αρχηγό τους. Η ψήφος τους είναι λίγο έως πολύ δεδομένη. Δεν ξέρω αν θυμάστε στις παλιές αμερικανικές κωμικές σειρές και έναν ηλεκτρονικό πίνακα ο οποίος φωτιζόταν όταν ο σκηνοθέτης πατούσε ένα κουμπί και έγραφε με κόκκινα γράμματα: «χειροκροτήστε» ή «γελάστε». Ετσι και οι δεδομένοι οπαδοί φανατίζονται όταν πρέπει, «συσπειρώνονται» όταν χρειάζεται και γενικώς αποτελούν μάλλον κομμάτι του πολιτικού ντεκόρ, υπό την έννοια πως αντιδρούν μόνο σε ακραια πολιτικά φαινόμενα... Κάποιοι έκαναν τον φανατισμό και... μπίζνες.</p><p>Δεύτερος τύπος ψηφοφόρου, ο άνθρωπος που βιοπορίζεται και θέλει είτε να αυξήσει τη σύνταξή του είτε να βολέψει το παιδί του σε μια θέση στο Δημόσιο και γενικώς να μπορέσει να τα βγάλει πέρα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Δεν τους ενδιαφέρει αν υπάρχει ΑΣΕΠ ή όχι, αν η Ε.Ε. θέλει να κλείσει την Ολυμπιακή ή τι σημαίνει στην πράξη παγκοσμιοποίηση. Γι’ αυτούς η ψήφος είναι ένα συμβόλαιο με ορίζοντα τετραετίας, μέσα στην οποία περιμένουν να λύσουν βιοποριστικά τους προβλήματα. Δεν μπορείς, όσο και να σου φαίνεται πεζό το κριτήριό τους, να μη σεβαστείς αυτήν την ομάδα ψηφοφόρων γιατί αντιλαμβάνεσαι τον καημό τους και γνωρίζεις πόσο δύσκολο είναι να πάψουν να βλέπουν το κράτος σαν σωτήρα.</p><p>Τρίτος τύπος πολίτη είναι ο κρίσιμος ψηφοφόρος - εκκρεμές, ο οποίος, είτε επειδή έχει λύσει τα προβληματά του είτε γιατί έχει άλλο επίπεδο, δεν νοιάζεται για κομματικές ταμπέλες αλλά για το ποιος θα πάει τον τόπο μπροστά. Οι περισσότεροι ψήφισαν Σημίτη το 2000 και Καραμανλή το 2004. Τους ακούω τώρα να εξηγούν το φαινόμενο της ψήφου «με βαριά καρδιά». Θεωρούν ότι έγιναν πολλά -κυρίως στην οικονομία- αλλά τους ενοχλούν βασικά δύο πράγματα: ορισμένοι γραφικοί υπουργοί οι οποίοι γυρνάνε τη χώρα στο επαρχιακό στυλ πολιτικής αρχών του 1980 και το γεγονός πως το κράτος αδυνατεί πλήρως να ακολουθήσει τον δυναμισμό που δείχνει ο ιδιωτικός τομέας. Είναι απίστευτο πόσους ανθρώπους θα κέρδιζε μια απλοποίηση των διαδικασιών του ΙΚΑ, της Επιθεώρησης Εργασίας κ.λπ., που τόσο πολύ παιδεύουν κάθε μέρα όσους θέλουν απλά να κάνουν τη δουλειά τους. Από την άλλη, όσο και να απογοητεύονται οι ψηφοφόροι «τρίτου τύπου» δεν έχουν πεισθεί ότι ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να κυβερνήσει αύριο το πρωί. Η στροφή των 180 μοιρών στο κρίσιμο ζήτημα της παιδείας τού στέρησε το επιχείρημα της νεωτερικότητας. Οι παλινδρομήσεις στα πρόσωπα και το στυλ της ρητορείας απογοήτευσαν εκείνους που έψαχναν να βρουν τον Σημίτη-plus. Κάπως έτσι φτάνουμε στις εκλογές. Με τους φανατικούς οπαδούς να ετοιμάζουν τα πλαστικά σημαιάκια, τους νοικοκύρηδες να προσπαθούν να μαντέψουν με ποιον έχουν περισσότερες πιθανότητες να βολέψουν το παιδί τους και τους ψηφοφόρους που κρίνουν την πλάστιγγα να πηγαίνουν με βαριά καρδιά στην κάλπη, να απειλούν ενίοτε ότι θα ψηφίσουν λευκό, αλλά και να φλερτάρουν πάλι με τον Καραμανλή.</p><br /><p>Πηγή: Καθημερινή<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-293263357879804639?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-54566609421767609112007-08-18T20:30:00.001+03:002009-04-13T15:38:48.734+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.consumer.schwarzkopf.com/uploads/pics/about_hair.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.consumer.schwarzkopf.com/uploads/pics/about_hair.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">Χθες έκοψα τα μαλλιά μου..</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">Τα έκοψα πολύ.. αυτό που παλιά φοβόμουν να κάνω, τώρα το ξεπέρασα. Προχώρησα μπροστά. Τα μακρυά μαλλιά μου τα είχα συνδυάσει με τον Χ. εκείνος πάντα μου έλεγε τι όμορφα που ήταν και προσπαθούσα να τα έχω πολύ μακρυά. Όσο πιο πολύ μάκραιναν τόσο πιο πολύ χαιρόμουν και ένιωθα ικανοποίηση.</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">Η κατάσταση είχε ξεφύγει, τόσο που νόμιζα ότι γυρίζω πάλι κοντά του. Μετά τις έντονες στιγμές στην Κρήτη μου' χε γίνει εμμονή. Αλλά να που μ' ένα ψαλίδι μπορούν να αλλάξουν όλα.. Ναι, ακούγεται γελοίο, αλλά είναι όλα με κάποιον τρόπο μέσα στο μυαλό μας. Έτσι ένιωσα τη λύτρωση από κάτι που μ'έσφυγγε, δε μ' άφηνε να αναπνεύσω και δεν το καταλάβαινα. Έφυγε μακρυά μου μαζί με τα μαλλιά που φύγαν.. ήμουν συνεχώς μες τα νεύρα, με όλους και με όλα τα είχα βάλει, όλο κάτι μου έφταιγε. Έτσωγα ασταμάτητα, μου τη δίναν όλα.. Σήμερα το βράδυ κοιμήθηκα ήρεμα.. Θυμήθηκα και να κάνω την προσευχή μου. θυμήθηκα και τα λόγια του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης "Θεέ μου, δωσε μου τη δύναμη να αποδεχτώ τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω" Η ζυγαριά έδειξε λιγότερο και το πρωί είχα διάθεση να κουβεντιάσω με τη μαμά μου. νομίζω ότι όλα θα πάνε καλά και έχω γεμίσει αισιοδοξία. Και όταν κάθισα στο γραφείο μου και συνειδητοποίησα πως φοράω ένα σταυρό που πήρα από την εκκλησία που βαφτίστηκε, έχω μπροστά μου ένα γυαλάκι που γυρίζει και φωτίζεται και γράφει i love you, στο χέρι μου μια μικρή χαραγματιά που μόνο εμείς οι δύο ξέρουμε τι είναι.. χαμογέλασα. Ναι..θα υπάρχεις πάντα στη ζωή μου.. αλλά δεν πειράζει.. Σ' έχω συνηθίσει...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5456660942176760911?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-91198424416195401292007-08-16T23:24:00.001+03:002009-04-13T15:39:15.080+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.ypai.gr/repository/photos/book31.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 191px; height: 200px;" src="http://www.ypai.gr/repository/photos/book31.jpg" alt="" border="0" /></a>Χθες γύρισα Καστοριά! Οι διακοπές στη Σίφνο τελειώσανε και μαζί όλες οι διακοπές γενικά. Από σήμερα ξεκινάει διάβασμα αλλά δε θέλω να σκέφτομαι τα δύσκολα τώρα, ας μιλήσω λίγο για το νησί.<br />Η Σίφνος είναι πανέμορφη! Την είχα λατρέψει και πέρυσι και την λάτρεψα και φέτος. Μικρό νησάκι, σχετικά ήσυχο, αλλά και με ζωή. Έχει καταφέρει να κρατήσει την παραδοσιακή κυκλαδίτικη ομορφιά.. Τα σπιτάκια είναι όλα άσπρα με μπλε, οι δρόμοι, τα σοκάκια, τα κτίρια..όλα είναι σε πλήρη αρμονία με το περιβάλλον και παρ' όλη την τουριστική ανάπτυξη έχουν κρατήσει το στυλ τους.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.greekhotels.net/common2/photos/hotels/1033/skamariview1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.greekhotels.net/common2/photos/hotels/1033/skamariview1.jpg" alt="" border="0" /></a>Στο νησί φτάνεις μόνο με πλοίο, στο λιμάνι που λέγεται Καμάρες. Υπάρχουν λεωφορεία τακτικά που συνδέουν όλα τα χωριά του νησιού και υπάρχουν και 10 ταξί που σε εξυπηρετούν τη νύχτα. Η έντονη ζωή είναι στην πρωτεύουσα του νησιού, την Απολλωνία. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού που συνδέεται ακτινωτά με άλλα 4-5 μεγάλα παραθαλάσσια χωριά. Πλατύς γιαλός, Φάρος, Κάστρο, Βαθύ, Χερόννησος..αυτά είναι τα βασικά χωριά. Όπου και να μένεις θα απολαύσεις τις πανέμορφες παραλίες, τα καταγάλανα νερά των Κυκλάδων και σίγουρα το βράδυ θα γευθείς την Ελληνική διασκέδαση (μέχρι πρωίας) στα μαγαζιά της πρωτεύουσας. Μην περιμένεις την κίνηση της Μυκόνου, καμία σχέση. 3-4 μαγαζιά και όσος κόσμος χωράει στα δρομάκια. Αλλά καλύτερα έτσι. Το κλίμα είναι ζεστό, όλοι περνάνε καλά και διασκεδάζουν, μπορείς να βρεις ποιο μέρος σου αρέσει περισσότερο και να κάθεσαι εκεί.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.evdokiastudios.com/Pictures/Landscapes/PlatisGialos1.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.evdokiastudios.com/Pictures/Landscapes/PlatisGialos1.JPG" alt="" border="0" /></a>Εγώ έμενα στον Πλατύ γιαλό. Το σπίτι του νονού μου είναι στην αρχή του λόφου οπότε η θέα από εκεί είναι τρομερή: όλο το χωριό, η παραλία, τα πάντα στα πόδια σου. Φτάσαμε βραδάκι και πήγαμε να φάμε ψάρι σε ένα ταβερνάκι του χωριού. Αυτό που με τρελαίνει σε αυτό το σπίτι είναι ότι μπορείς να κάθεσαι έξω στην ξαπλώστρα και να έχεις μπροστά σου αυτή την υπέροχη θέα, το βράδυ να χαζεύεις τα αστέρια και να ακούς τον παφλασμό της θάλασσας, καθώς σε φυσάει το απαλό αεράκι.. χάνεσαι. Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή μου εκείνη την ώρα. Ανοίγεις το παράθυρο στο δωμάτιό σου και έχεις όλο τον κόσμος στα πόδια σου.<br />Το πρωί πήγαμε σε μια μικρή παραλία για μπάνιο. Μέσα στον βράχο οι ξαπλώστρες και μπαίνεις κατευθείαν στη θάλασσα. Το νερό ήταν δροσερό, όπως έπρεπε για να ξεσκάσουμε. Καθίσαμε ώρες εκεί και μπαινοβγαίναμε συνέχεια μέχρι να κουραστούμε. Αφού ξεκουραστήκαμε μετά από ντουζάκι στο σπίτι και άραγμα στις ξαπλώστρες, βγήκαμε στην Απολλωνία για βόλτα και βραδινό. Ξαναπερπάτησα στα σοκάκια και μου ερχόταν στο μυαλό εικόνες από το προηγούμενο καλοκαίρι και πόσο υπέροχα είχα περάσει! Φυσικά μετά τη βόλτα και το φαγητό πήγαμε και για χορό. Στα μαγαζιά γινόταν ο κακός χαμός μιας και ήταν και Σάββατο.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.gr.sifnosareto.gr/SIFNOS_APOLLONIA_8%5BSmall%5D.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.gr.sifnosareto.gr/SIFNOS_APOLLONIA_8%5BSmall%5D.jpg" alt="" border="0" /></a>Μετά από το βραδινό ξενύχτι (και αφού ξύπνησα με δυσκολία) είπαμε να μην πάμε μακρυά και κάναμε μπάνιο στην παραλία του χωριού μας. (έχει και γαλάζια σημαία!) Ίσως είναι και η καλύτερη παραλία του νησιού. Αμμουδιά, καθαρότατα νερά, με δεντράκια να κάνουν ίσκιο αλλά και ομπρέλες αν θες να πάρεις ή να στήσεις..ήταν απλά απολαυστικό. Αφού περάσαμε ώρες και ώρες και εκεί το απόγευμα τεμπελιάζαμε χωρίς να κάνουμε τίποτα και αφού φάγαμε στο χωριού πήγαμε μια βόλτα για ποτάκι στην πρωτεύουσα και γυρίσαμε. Μιας και ήταν ακόμα νωρίς καθήσαμε με τους γονείς στις ξαπλώστρες , με μια κουβερτούλα γύρω μας και να απολαμβάνουμε την ησυχία, τη θέα και το απαλό αεράκι.. Αυτό ήταν το καλύτερό μου. Καθώς κοιτάζαμε τον ουρανό ψάχνωντας αστέρια που να πέφτουν είδαμε κάποια πολύ μεγάλα, έντονα και με διάρκεια.. Ήταν εκπληκτικό. Χωρίς να το ξέρουμε βλέπαμε το φαινόμενο των Περσίδων!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.forthnet.gr/media/PGallery/Proorismoi/470xN/98Sifnos2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.forthnet.gr/media/PGallery/Proorismoi/470xN/98Sifnos2.jpg" alt="" border="0" /></a>Το πρόγραμμα της επομένης έλεγε μπάνιο στη Χρυσοπηγή. Εκεί πήγαινα και εγώ για πρώτη φορά. Είναι η περίφημη εκκλησία της χρυσοπηγής εκεί, χτισμένη σε έναν βράχο σχισμένο από την υπόλοιπη στεριά, που μπαίνει στο νερό,η πιο διάσημη εκκλησία του νησιού. Εδώ θα πρέπει να αναφέρω τις αμέτρητες πραγματικά εκκλησίες της Σίφνου. Όπου και να κοιτάξεις βλέπεις σίγουρα 2-3 εκκλησίες πολύ κοντά σου. Σε κάθε λοφάκι και βουνοκορφή υπάρχει το άσπρο εκκλησάκι και μάλιστα κάθε χρόνο μία οικογένεια του νησιού αναλαμβάνει την φύλαξη και συντήρηση κάθε εκκλησίας και την έχει υπό της προστασία της. Έτσι καταφέρνουν να συντηρούν και να διατηρούν ανέπαφες όλες τις εκκλησίες! Μετά από λίγη απογευματινή ξεκούραση ξεκινήσαμε για Φάρο και για Κάστρο. Ναι, σήμερα ήταν μέρα εξερευνήσεως του νησιού! Ο Φάρος έχει μια απλή μικρή παραλία μέσα σε κολπίσκο, ένα μικρό λιμανάκι με ψαροκάικα, κάποια σπίτια χτισμένα στον βράχο, αλλά είναι μικρό και χωρίς κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό. Το Κάστρο αντιθέτως είναι πανέμορφο. Το παλαιότερο χωριό του νησιού, και είναι λογικό αν δει κανεις την τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένο: πάνω στον βράχο που μπαίνει σχεδόν ολόκληρος μέσα στην θάλασσα, είναι τελείως περικυκλωμένο από τα νερά, το ασφαλέστερο μέρος για να ζήσει κανείς εκείνη την εποχή. Εκεί αξίζει να γυρίσεις τα γραφικά στενάκια, να θαυμάσεις τα νησιώτικα σπίτια και να κατεβείς κάποιο σεβαστό αριθμό σκαλιών για να φτάσεις στο μαγευτικό εκκλησάκι των Επτά μαρτύρων. Χτισμένο στο βράχο κυριολεκτικά μέσα στη θάλασσα σου δίνει την αίσθηση όταν βρίσκεσαι εκεί πως είσαι μόνος στον κόσμος και πέρα απο αυτό υπάρχει μόνο το γαλάζιο της θάλασσας!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.protomotocar.gr/infoimages/3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.protomotocar.gr/infoimages/3.jpg" alt="" border="0" /></a>Οι γονείς μας θα κάναμε μπάρμπεκιου στο σπίτι αλλά εγώ και η Τίνα θέλαμε να γυρίσουμε λίγο παραπάνω στο Κάστρο. Μείναμε εκεί, χαζέψαμε το πανέμορφο ηλιοβασίλεμα και κάτσαμε για κρέπα στο γνωστό, πλέον, μαγαζάκι όπου είχαμε κάθήσει και πέρυσι. Γυρίσαμε σπίτι και αφού αράξαμε λίγο βλέποντας ταινεία μέχρι να περάσει η ώρα πήγαμε για νυχτερινό μπάνιο! Ήταν η πρώτη φορά που θα έκανα και δε πα να γκρεμιζόταν ο τόπος εγώ θα πήγαινα. Και δεν έχασα! η θάλασσα ήταν λάδι, τα νερά τόσο ήρεμα, μια υποβλητική ησυχία γύρω και μόνο τα φώτα των σπιτιών και των αστεριών.. Το νερό ήταν ζεστό και με το που μπήκα μέσα χάθηκα.. Άφηνα τον εαυτό μου να επιπλέει και κοίταζα τον ουρανό.. Μαγεία.. είναι απίστευτο πως κάτι τόσο απλά και μικρά πράγματα μπορούν να σε γεμίσουν με τόσο έντονα συναισθήματα.. Τόσο απλά..Τόσο μεγάλα..Τόσο αληθινά...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://mgpc3.as.arizona.edu/images/Night%20Sky%20large2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://mgpc3.as.arizona.edu/images/Night%20Sky%20large2.jpg" alt="" border="0" /></a>Η τελευταία μέρα στο νησί είχε φτάσει. Όσο και να προσπαθούσα να κάνω τον χρόνο να σταματήσει ήταν αδύνατο. Αποφάσισα απλά να το χαρώ για όσο ήταν ακόμα να κρατήσει. Για μπάνιο πήγαμε στο Βαθύ αν και η παραλία στο Πλατύ γιαλό ήταν τελικά η καλύτερη από όλες. έκατσα αρκετή ώρα στον ήλιο για να πάρω το τελευταίο χρώμα για τη χρονιά! κολύμπησα αρκετά για να χαρώ τις τελευταίες στιγμές στη θάλασσα (δυστυχώς μας λείπει εδώ στην Καστοριά) και αποχαιρέτησα με δυσκολία την αμμουδιά. Το τελευταίο βράδυ είχαμε πει ότι θα το κάψουμε στην Απολλωνία. Αφού φάγαμε λοιπόν στο χωριό μας φύγαμε. Πήγαμε στο μπαράκι που μας είχε αρέσει πιο πολύ, κάτσαμε στην αρχή στην ταράτσα να απολαύσουμε το ποτό μας και την ωραία θέα, συζητήσαμε και κάναμε σχέδια (*θα αναφέρω αλλού τι..) Αφού πέρασε και λίγο η ώρα κατεβήκαμε στο μαγαζί και χωθήκαμε μέσα στον κόσμο αρχίζοντας τον χορό...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.greek-tourism.gr/sifnos/images/sifnos10.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.greek-tourism.gr/sifnos/images/sifnos10.jpg" alt="" border="0" /></a>"Μακάρι να κρατούσε λίγο ακόμα" αναστέναξα καθώς μισοέκλεινα τα πατζούρια του δωματίου μου και κοιτούσα για τελευταία φορά τη βραδινή θέα..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://randomdude.com/photos/nice/Thumbs/Beach_at_night___1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://randomdude.com/photos/nice/Thumbs/Beach_at_night___1.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-9119842441619540129?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-91780942921281775292007-08-09T19:44:00.001+03:002009-04-13T15:39:18.665+03:00Σε λιγότερο από μία ώρα φεύγω για Σίφνο!<br />Άλλες 5-6 μέρες διακοπές και εντάξει..κάτι θα γίνει! είχα πάει και πέρυσι εκεί, στο σπίτι του νονού μου και πέρασα τέλεια με την Τίνα, την κόρη του νονού μου και φίλες της. Φέτος θα μαστε μόνο οι δυό μας αλλά δε με προβληματίζει.. Είναι τέλεια στο νησί.<br />Σήμερα όμως νιώθω περίεργα και για άλλα πράγματα.. Δεν προλαβαίνω να γράψω πολλά. μου ρθε απλά τώρα ένα τραγούδι στο μυαλό..<br /><br /><div style="text-align: right; font-style: italic;">Συγχώρεσε με είχα ανάγκη να σ' ακούσω<br />Συγχώρεσε με είχα ανάγκη να σου πω<br />πως ό,τι κάνω πρώτα σκέφτομαι εσένα<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://static.flickr.com/37/82017068_c397e63e17_o.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://static.flickr.com/37/82017068_c397e63e17_o.jpg" alt="" border="0" /></a> και ό,τι γράφω για σένα τραγουδώ<br /><br />Και είχα τόσα να σου πω και άλλα τόσα να σου δώσω<br />και είχα τόσα να σου πω και ψυχή να παραδώσω<br />τώρα έμεινα εδώ μ' όλα αυτά που δε θα δώσω<br />τώρα έμεινα εδώ με σκοπό να σε πληγώσω<br /><br />Πες μου αν τις νύχτες με θυμάσαι<br />πες μου αν τα βράδια σου κοιμάσαι<br />πες μου την ημέρα αν σου λείπω<br />έστω αν για λίγο μ' αγαπάς<br />πες μου για τη μοναξιά σου<br />πες μου για την άδεια αγκαλιά σου<br />πες μου γιατί δεν μου μιλάς<br /><br />Συγχώρεσε με είχα ανάγκη να μιλήσω<br />συγχώρεσε με έχω ανάγκη να σε δω<br />μα εσύ δακρύζεις από χαρά για κάποιον άλλο<br />συγχώρεσε με που για λίγο σε μισώ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-9178094292128177529?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-74838036519770900482007-08-09T17:58:00.002+03:002009-04-13T15:39:38.764+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/xgKLlYd3swI" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/xgKLlYd3swI" width="425" height="350"></embed></object></p><p>"Faubourg Saint-Denis"<br /><br />Μία από τις 20 μικρές ιστορίες της ταινίας Paris je t'aime.<br /><br />Είναι υπέροχη.. πολύ συγκινητική!</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7483803651977090048?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-36615923716138246302007-08-09T17:14:00.002+03:002009-04-13T15:39:45.377+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/kZrs_GrGnlg" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/kZrs_GrGnlg" width="425" height="350"></embed></object></p><p>Riccardo Cocciante</p><br />Surtout ne m'en voulez pas trop<br />Si ce soir je rentre chez moi<br />J'ai tellement de choses à faire<br />Avant que le jour se lève<br />Et pendant qu'elle dormira<br />Moi, je lui construirai des rêves<br />Pour que plus jamais au réveil<br />Elle ne se lève les yeux en pleurs<br /><br />Et pour que cette longue nuit<br />Ne soit plus jamais noire et profonde<br />Je demanderai à la lune<br />De remplir le ciel tout entier<br />Et pour que je puisse encore avoir<br />Le sourire comme avant<br />Je demanderai au solleil<br />De brûler même en plein hiver<br /><br />Et pour qu'elle puisse encore chanter<br />Les chansons de notre Bohème<br />Je construirai un silence<br />plus grand que ceux des cathédrales<br />J'irai réveiller les amants<br />Je parlerai des heures entières<br />Et je sais qu'ils me suivront<br />Tant que nous resterons amants<br /><br />Alors on se promènera<br />Tous ensemble on dansera<br />D'incroyables sarabandes<br />Et elle oubliera sa peine<br />Et pour que la ville danse<br />Et pour que la ville chante<br />On inventera des couleurs<br />Et elle oubliera ses larmes<br /><br />Nous irons dans les campagnes<br />Pour cueuillir des fleurs des champs<br />Et en faire un grand lit blanc<br />Où l'on s'aime tendrement<br />Et puis nous irons au bord du ciel<br />Pour lui choisir une étoile<br />Parce que Marguerite est belle<br />Parce que Marguerite est belle<br /><br />Parce que Marguerite est frèle<br />Parce que Marguerite est douce<br />Parce que Marguerite m'aime<br />Moi je ne vis que pour elle<br />Marguerite est ma raison<br />Mon lendemain mon idéal<br />Marguerite qui est le vent<br />Ne sais pas qu'elle peut me faire mal<br /><br />Parce que Marguerite est celle<br />Que je veux toujours près de moi<br />Marguerite est Marguerite<br />Marguerite est tout pour moi<br />Marguerite est tout pour moi <p><br /></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-3661592371613824630?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-2550085903331599362007-08-09T01:58:00.001+03:002009-04-13T15:39:52.510+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://surreality.info/up/A_Gift_of_Moonlight.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://surreality.info/up/A_Gift_of_Moonlight.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><br /><b>ΑΠΟ ΤΗ "ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ"</b><br />του <i>Γιάννη Ριτσου</i></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Άφησέ με να 'ρθω μαζί σου. Τί φεγγάρι απόψε!</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Είναι καλό το φεγγάρι - δεν θα φαίνεται</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">που ασπρίσαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δεν θα καταλάβεις.</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Άφησέ με να ρθω μαζί σου.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μές στο σπίτι,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">λησμονημένα λόγια - δεν θέλω να τ΄ακούσω. Σώπα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Άφησέ με να ρθω μαζί σου</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">λίγο πιό κάτω - ως τη μάντρα του τουβλάδικου,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">η πολιτεία τσιμεντένια κι αέρινη, ασβεστωμένη</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">με φεγγαρόφωτο, τόσο αδιάφορη και άυλη,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">τόσο θετική - σαν μεταφυσική,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις πώς</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">υπάρχεις και δεν υπάρχεις,</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">πώς ποτέ δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος κι η φθορά του.</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Άφησέ με να ρθω μαζί σου!!.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-255008590333159936?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-75833878480635829212007-08-09T01:51:00.002+03:002009-04-13T15:39:57.196+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img0.liveinternet.ru/images/attach/b/0/9560/9560136_28.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://img0.liveinternet.ru/images/attach/b/0/9560/9560136_28.JPG" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><i>της Λείας Χατζοπούλου-Καραβία</i></span><br /><br />Σ' έχω δε σ' έχω σε κρατώ δε σε κρατώ<br /><b>Ελπίζω δεν ελπίζω<br />Σε ονειρεύομαι</b><br />Σε πρύμνες καραβιών που μόλις ξεμακραίνουν<br />Να μου απλώνεις τα χέρια<br />Είσαι δεν είσαι αυτός που με καλεί<br />Σε περιμένω δε σε περιμένω πάντα φτάνεις απροσδόκητος<br /><b>Με οδηγείς σε κάμαρα ολοσκότεινη<br />Και κει με μια σειρά μεταμορφώσεων<br />Γίνεσαι ύδωρ πυρ αήρ δράκος και περιστέρι</b><br /><b>Με τη φωνή μου λες ποιήματα<br />Που θα μπορούσα ή θα θελα ή θα πρεπε να γράψω</b><br />Κι ύστερα αποκοιμιέσαι μες τα μπράτσα μου<br />Και μένω δε μένω μοναχή μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7583387848063582921?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-53761104303864223682007-08-08T15:14:00.001+03:002009-04-13T15:40:17.616+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.jupiterimages.com/common/detail/13/84/23458413.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://images.jupiterimages.com/common/detail/13/84/23458413.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Η κιθάρα ήταν πάντα ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου..ίσως ο πρώτος μου έρωτας. Ένα βράδυ στα 5 μου χρόνια είχαμε πάει να παρακολουθήσουμε με τους γονείς μου στο θέατρο βουνού εδώ στην Καστοριά μια συναυλία με κιθάρα (ίσως να ταν και σόλο αν και νομίζω οπως ηταν συγκρότημα κανονικό). Μαγεύτηκα! Είχα κάτσει και άκουγα σαν υπνωτισμένη. Είπα αμέσως στους γονείς μου ότι θέλω να μάθω να παίζω κιθάρα. Μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι τους είχα πρήξει οπότε Σεπτέμβρη που ανοίξαν οι σχολές πήγα να γραφτώ σε μία. Στην αρχή ο δάσκαλος με κοίταξε και γέλασε..ήμουν τόσο μικρό..η κιθάρα μεγαλύτερη από μένα! Κι όμως εγώ το ήθελα πολύ! έτσι αγόρασα μια μικρή κιθάρα και ξεκίνησα τα μαθήματα. Όταν μεγάλωσα λίγο πήρα μια κιθάρα που είχε ο πατέρας μουκαι έπαιζα με αυτήν πλέον. Κάθε χρόνο καλοκαίρι και χριστούγεννα η σχολή μυο έκανε μια εκδήλωση και παίζαμε όλοι από κάποιο κομμάτι. Εγώ έπαιζα συχνά και δύο και τρία ίσως. Πριν βγω στη σκηνή με ρωτούσαν αν έχω τρακ και εγώ ήμουν τόσο μικρή και αφελής που τους έλεγε "τι είναι τρακ;" Έβγαινα απλά και έπαιζα αυτό που τόσο αγαπούσα. Και με κοιτούσαν και έλεγαν πως αυτός ο ήχος δε μπορεί να βγαίνει από ένα τόσο μικρό κοριτσάκι. Δε λέω ότι ήμουν σαν κάτι παιδιά θαύματα που βλέπουμε.. όχι όχι. Απλά μου άρεζε πολύ και ήμουνα καλή. Με βοηθούσε να βγάζω συναισθήματα, να μιλάω μέσα από τις νότες.. Με αυτό τον τρόπο ένιωθα δυνατή, είχα μαι δύναμη στα χέρια μου, ένιωθα ζωντανή... Γύρω στα 15 η παρουσία μου στις εκδηλώσεις ήταν πολύ αισθητή. Σόλο κομμάτια, ντουέτα, τρίο, κουαρτέτα.. Τα έπαιζα όλα.. Δεν ήταν εύκολο.. ούτε μία στιγμή δεν ήταν εύκολη. ήθελε προσπάθεια, ήθελε εξάσκηση για ώρες και πολλές φορές ήταν τόσο επώδυνο που τα χέρια μου δεν μπορούσα άλλο να πατάνε τα τάστα ή έτρεμαν. Όμως δεν με ένοιαζε συνέχιζα..μέχρι να σκληρύνουν τα δάχτυλα, μέχρι να μην νιώθουν, μέχρι να κινούνται μόνα τους, να υπακούνε πλήρως..Και το κατάφερνα!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.jupiterimages.com/common/detail/59/85/23458559.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://images.jupiterimages.com/common/detail/59/85/23458559.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Με τα χρόνια όμως τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα. Λιγότερος χρόνος έμενε για να παίζω αφού είχα τα μαθήματα και όλα αυτά.. η κιθάρα και η μουσική μου ήταν πλέον το καταφύγιο, ένας τρόπος για να δραπετεύω, να ξεχνιέμαι, να χαλαρώνω, να αναπνέω... Ύστερα ήταν και αυτό το συνέδριο κιθαρωδών από τα Βαλκάνια που έγινε στην Καστοριά. Πρώτη φορά παρακολουθούσα εδώ διάσημους κιθαρίστες και όταν έπαιζαν κομμάτια που έπαιζα και γω ενθουσιαζόμουν τόσο πολύ. Τότε πήρα και τηνκιθάρα μου.. Είχα αγαπήσει πολύ τη παλιά αλλά δεν μπορούσε πλέον να με συντροφεύει στο επίπεδο που είχα φτάσει. Η καινούργια ήταν υπέροχη.. Χειροποίητη, τέλειος ήχος, μύριζε ξύλο και στο άκουσμα της πρώτης νόταν που πάτησα πάνω της την λάτρεψα..<br />Όταν πέρασα στη Θεσσαλονίκη ήμουν μόλις έναν χρόνο πριν πάρω το πτυχίο μου. Δεν ήθελα να σταματήσω να παίζω..θα συνέχιζα είπα. Όμως εκεί είχα κάθε μέρα τόσα πράγματα να κάνω, τόσα να ασχοληθώ, γυρνούσα αργά σπίτι ή δε γυρνούσα και είχα ξεχάσει να βάλω στις προτεραιότητες μου την κιθάρα μου.. Έτσι αφέθηκα.. Με τα συχνά εργαστήρια και μαθήματα και την εξεταστική μετά χειροτέρεψε η κατάσταση. Τώρα στεναχωριέμαι τόσο που το άφησα και θέλω να πάρω πίσω τον χρόνο που έχασα. Θέλω να παίζω, να παίζω καλά, κάθε μέρα και καλύτεψα.. Κάθε μέρα και πιο ψηλά να φτάνω, να με ακούω και να νιώθω αυτή την ικανοποίηση ότι ναι..προσπάθησα, κουράστηκα, τα χέρια μυο βγάλανε φουσκάλες και πονάνε, αλλά να..κοίτα τι μπορώ να παίξω, κοίτα πόσα όμορφα συναισθήματα μπορώ να βγάλω.. με λίγα μόνο αγγίγματα.. και να χαμογελάσω..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5376110430386422368?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-14701969953859110732007-08-08T15:09:00.002+03:002009-04-13T15:40:24.292+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/3I1SF-Q6-Ms" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/3I1SF-Q6-Ms" width="425" height="350"></embed></object></p><p> by Xue Fei Yang</p><br />Φοβερή! Καταπληκτική!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1470196995385911073?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-51790969017778811022007-08-08T12:38:00.002+03:002009-04-13T15:40:31.752+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/Ehxfblyr-UI" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/Ehxfblyr-UI" width="425" height="350"></embed></object></p><p>(Leyenda) performed by Xue-fei Yang<br /><br />άλλο ένα που μ'αρέσει<br /><br />Και η κοπέλα απλά φοβερή!!!</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5179096901777881102?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-44517651027441800282007-08-08T10:44:00.002+03:002009-04-13T15:40:39.570+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/bA1M91cgDRc" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/bA1M91cgDRc" width="425" height="350"></embed></object></p><p>A. Barrios-La Catedral<br /><br />Λοιπόν δεν άντεξα ποστάρω και αυτό γιατί ειναι τέλειο και το παίζω! ολόκληρο εδώ, αν και το 3ο μέρος είναι που τα σπάει!</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4451765102744180028?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-64238206975782718822007-08-08T10:29:00.002+03:002009-04-13T15:40:46.573+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/BElCtsfpkA8" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/BElCtsfpkA8" width="425" height="350"></embed></object></p><p>Presto from Koyunbaba (Carlo Domeniconi)<br /><br />Το 4ο μέρος... απλά φοβερό! άντε να δούμε αν θα το παίζω κάποια στιγμή έτσι και γω! :-Ρ</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-6423820697578271882?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-65994907389300386572007-08-08T02:12:00.001+03:002009-04-13T15:41:11.454+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://copulavocabular.blogs.sapo.pt/arquivo/sorrow.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://copulavocabular.blogs.sapo.pt/arquivo/sorrow.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Είναι.. είναι αυτό το άδειασμα που νιώθω πάλι. Όπως τόσα χρόνια ένιωθα στην Καστοριά. Ίσως είναι η τέλεια ευκαιρία να ρήξω το φταίξιμο στην πόλη και να το βγάλω απο πάνω μου! αλλά κοροιδεύω τον εαυτό μου, αφού ξέρω καλά ότι το πρόβλημα είναι σε μένα. Δεν μπορώ να ηρεμίσω, να βρω τη σειρά μου, τις ισορροπίες μου, να φτιάξω τη ζωή μου όπως την ονειρευόμουν πάντα. Μα γιατί μου είναι τόσο δύσκολο; Να ανοιχτώ, να μιλήσω, χωρίς να σκέφτομαι, χωρίς να διστάζω. πως μπορεί να είμαι τόσο αδύναμη ενώ φαίνομαι τόσο δυνατή;<br />Μου το' πε και η μαμά μυο και τρόμαξα τόσο πολύ στο άκουσμα.. "Θα μείνεις μόνη στη ζωή σου".. Πως είναι δυνατόν; Με τράνταξε. Νόμιζα ότι η σκέψη αυτή ήταν μόνο δική μου και καλά κρυμμένη μέσα μου, αλλά τώρα είδα ότι την έκανε και κάποιος άλλος!;<br />φοβάμαι.. φοβάμαι πολύ. Τον εαυτό μου, τον κακό μου εαυτό. Αυτόν που τα παρατάει και αφήνεται, και χάνεται, χωρίς να διεκδικεί.. Φοβάμαι και να βγω στον κόσμο, να εκθέσω τον εαυτό μυο εκεί έξω. Κι έτσι μένω με το ένα πόδι στο φως και το άλλο στο σκοτάδι.. Ούτε βήμα μπρος, ούτε πίσω. Στασιμότητα. Μαράζωσα..<br />Καιτο βράδυ που νόμιζα πως είχα διώξει τις σκέψεις.. μου το ξανάπες.."θα μείνεις μόνη".. Κι ήμουν ανύμπορη να πω τίποτα εγώ. Έφυγα τρέχοντας όταν δεν άντεχα να ακούσω άλλο. κουλουριάστηκα στο κρεββάτι μου και δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυα που τρέχαν, σπάραζα μέσα μου.. Πόνος, φόβος, μοναξιά.. και έκλαιγα.. και έκλαιγα..<br />Κι αυτή η θλίψη μου δεν έχει τελειωμό..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-6599490738930038657?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-54697313058757962062007-08-08T02:09:00.003+03:002009-04-13T15:41:23.317+03:00<span style="line-height: 1.3em;font-size:130%;" ><span style="font-family:monotype Corsiva;"><i><b>Για Σενα...</b></i></span></span><span style="font-size:130%;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img486.imageshack.us/img486/7817/50360wcfbwat8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://img486.imageshack.us/img486/7817/50360wcfbwat8.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></span><span style="line-height: 1.3em;font-size:130%;" ><span style="font-family:Times new roman;"><i>Σου γράφω ένα γράμμα κενό...<br />Ένα γράμμα που μέσα κλείνω όσα σκέφτηκα και δεν είπα...όλα εκείνα που έγραψα και δεν τα είδες...<br />όσα ένοιωσα και δεν τα άφησα να φτάσουν κοντά σου...όλα όσα ποτέ δεν σκέφτηκα και δεν τα είπα...<br />Σου γράφω ένα γράμμα κενό και μέσα κλείνω όσα τριαντάφυλλα δεν έκλεψα και απέμειναν πάνω στις θαμπωμένες από τη θέα του αιγαίου τριανταφυλλιές...<br />Κλείνω όσα τραγούδια δεν συνέθεσα και απέμεινε μόνο η μελωδία της κιθάρας να ηχεί ,πένθιμη και μακρινή...<br />Σου γράφω ένα γράμμα κενό, ίσως γιατί μόνο εκεί θα μπορούσα να φυλάξω την πικρή της απώλειας αλήθεια και να την βγάλω από την ψυχή μου...<br />ίσως μόνο εκεί να μπορεί να φανερωθεί...<br />Σου γράφω αυτό το γράμμα με την ελπίδα μα πάνω απ' όλα τον φόβο να το διαβάσεις...<br />κλείνω μέσα όλα εκείνα τα δάκρυά μου ,που ποτέ δεν έφτασαν στα στεγνά από την πίκρα χέρια σου...<br />Κλείνω σε αυτό το κενό γράμμα την αρχή ,το τέλος και τον χρόνο γιατί δεν μπορώ να προσανατολιστώ πάνω τους....<br />Κλείνω μέσα στο γράμμα και όλα εκείνα για τα οποία θα μετανιώσω...<br /><br />Ήρθε η ώρα να σφραγίσω αυτό το κενό γράμμα γιατί έχω τόσα να κρύψω μέσα και φοβάμαι μην γεμίσει και τότε δεν μείνει κενό...<br />Το αφήνω κενό για να το συμπληρώσεις εσύ και να βάλεις το "τέλος"...<br />εγώ απλά θα συμπληρώσω...<br />"από μενα για σενα.. στην απώλεια της ελπίδας"....<br /><br />Από έναν ποιητή...<br /></i></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5469731305875796206?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-91934131833352377602007-08-07T19:47:00.001+03:002009-04-13T15:41:29.286+03:00<span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photo.net/bboard-uploads/00DRNM-25492584.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://photo.net/bboard-uploads/00DRNM-25492584.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Δε θα 'θελα εδώ Θεός να επέμβει</span><br /><span style="font-style: italic;"> και ας ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούς</span><br /><span style="font-style: italic;"> Σκυφτός εγώ, γονατιστός, θα του ζητούσα</span><br /><span style="font-style: italic;"> να μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούς</span><br /><span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: left; font-style: italic;"> Μη σε φέρει, μη σε στείλει<br />μη σ' αγγίξει τόσο δα<br />και επιτέλους αν σε στείλει<br />να σε στείλει εδώ ξανά<br /><br /><span>Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !</span><br /><span>άδεια μου αγκαλιά, Χριστέ μου !</span><br /><span>Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !</span><br /><span>άδεια μου αγκαλιά</span><br /><br /><span>Αν και για μένα αγγελούδια δεν υπάρχουν</span><br /><span>μόλις σε ιδώ κοντεύουν να επαληθευτούν</span><br /><span>Αχ θα τα εσύναζα και θα τα εκλιπαρούσα</span><br /><span>με τις φλογίτσες τους στο πλάι σου να σταθούν</span><br /><br /><span>Να σου φέγγουν να βαδίζεις</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.drowtales.com/%7Eworkandduty/sketch/emptiness.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.drowtales.com/%7Eworkandduty/sketch/emptiness.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span>εν χάριτι ομορφιάς</span><br /><span>σαν Χριστός πάνω απ' τη λίμνη</span><br /><span>και σε μένα να γυρνάς</span><br /><br /><span>Βαμμένος είμαι στην αγάπη</span><br /><span>έτσι ήσουν πάντοτε κι εσύ</span><br /><span>Πιστεύω σ' ένα μονοπάτι</span><br /><span>που θα 'μαστε μαζί</span><br /><br /><span>Κι έτσι ας καίνε οι λαμπάδες</span><br /><span>στα μονοπάτια στα βουνά</span><br /><span>κι εκείνη πάντα θα επιστρέφει</span><br /><span>κάθε στιγμή παντοτινά...</span><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(102, 102, 102);"><br />I don't believe in an interventionist God</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">But I know, darling, that you do</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">But if I did I would kneel down and ask Him</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Not to intervene when it came to you</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Not to touch a hair on your head</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">To leave you as you are</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And if He felt He had to direct you</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Then direct you into my arms</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms</span><br /><br /><a style="color: rgb(102, 102, 102);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ourworld.cs.com/twintale/angel1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://ourworld.cs.com/twintale/angel1.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And I don't believe in the existence of angels</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">But looking at you I wonder if that's true</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">But if I did I would summon them together</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And ask them to watch over you</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">To each burn a candle for you</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">To make bright and clear your path</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And to walk, like Christ, in grace and love</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And guide you into my arms</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And I believe in Love</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And I know that you do too</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And I believe in some kind of path</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">That we can walk down, me and you</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">So keep your candlew burning</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">And make her journey bright and pure</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">That she will keep returning</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Always and evermore</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms, O Lord</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">Into my arms<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-9193413183335237760?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-42352225496756873272007-08-07T19:21:00.002+03:002009-04-13T15:41:34.207+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.becquet.fr/portailbcq_img/produits/fiche/21608A.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.becquet.fr/portailbcq_img/produits/fiche/21608A.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Λοιπόν είμαι πολύυυυυυ ενθουσιασμένη!</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Για χαζομαρούλες πάλι, αλλά κλασικά εγώ πετάω στα σύννεφα με το πιο μικρό πραγματάκι..</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Όπως η καινούργια μου ζυγαριά!! Είναι τέλεια!!! ελπίζω να κάνει τη δουλειά της και να βοηθήσει στο να χάσουμε μερικά κιλάκι και να πολεμήσουμε τους χειρότερους εχθρούς..τα γλυκά!!</span><br /><br />Και ένα τραγουδάκι που θυμήθηκα τώρα:<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">Μη γυρεύεις να σου πω </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />πιο πολύ τι αγαπώ</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />τη ζωή μου θα μικρύνεις</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />αν μου πεις ότι μ' αφήνεις</span> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.haloimages.com/imgs/UK00018_FPO_PREV.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.haloimages.com/imgs/UK00018_FPO_PREV.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br /><br />Λυγαριά μου γλυκιά </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />μη γέρνεις μην κλαις</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />μοναχοί μας θα ζούμε για πάντα</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />στο κορμί σου θ' αράξουν<br />καρδιές πολλές </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"> μα καμία<br />δεν θα μείνει για πάντα..</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br /><br />Την αγάπη σου φορώ</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />στο κορμί μου και μπορώ </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />ό,τι θέλεις να σου τάξω</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />και μαζί σου να πετάξω</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br /><br />Λυγαριά μου γλυκιά </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />μη γέρνεις μην κλαις</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"> μοναχοί μας θα ζούμε για πάντα</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />στο κορμί σου θ' αράξουν<br />καρδιές πολλές </span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"> μα καμία<br />δεν θα μείνει για πάντα...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4235222549675687327?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-77546928438027267632007-08-07T15:28:00.001+03:002009-04-13T15:42:00.151+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.shopquickquotes.com/store/images/memoriesfront.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.shopquickquotes.com/store/images/memoriesfront.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;">Άνοιξα το κουτί των αναμνήσεων.. Δεν έπρεπε. Λάθος.</span> <span style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;"><br />Είχα αρχίσει να έχω αυτό το περίεργο συναίσθημα που μ' έτρωγε μέσα μου και δε μ' άφηνε σε ηρεμία ούτε στιγμή. Και δεν κατηγορώ τον εαυτό μου. Εξάλλου πάντα παραδεχόμουν πως ήμουν αυθόρμητη..</span> <span style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;">Βρήκα μέσα πολλά.. λόγια, σκέψεις, εικόνες, αναμνήσεις.. Πράγματα που είχα ξεχάσει πως είχαν ειπωθεί, μα και λόγια που θυμόμουν ένα ένα τόσο καθαρά. Η αλήθεια είναι πως σ' αυτό το κουτί κρύβεται κυρίως θλίψη. Μια ιστορία που δεν μπόρεσα ποτέ να ξεχάσω ως τώρα. Ένα κομμάτι της ζωής μου με το οποίο μεγάλωσα και άλλαξα..</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;">Κάθε φορά που τραγουδώ στην κιθάρα , νομίζω πως τραγουδάω ακόμα για σένα.. Νομίζω πως με περιμένεις κάθε μέρα στον ύπνο σου και ορισμένες φορές έχω την ψευδαίσθηση ότι σε πλησιάζω. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα γιατί τελευταία φαίνεται πως άρχισες να αδιαφορείς. Και δεν έχεις και άδικο, δε σε κατηγοράω, ούτε περιμένω τίποτε από εμάς πια -δεν θέλω τίποτε εκτός από τη φιλίας μας. Αλλά με κάποιον τρόπο, για κάποιο λόγο, νομίζω πως αυτό που κάνεις δε σε αντιπροσωπεύει και δε θα' πρεπε να φέρεσαι έτσι. Εσύ ήσουν που μιλούσες για σεβασμό, που με φώναζες γι αυτά τα πράγματα, που προσπαθούσες να προχωρήσεις στο σωστό δρόμο. Και τώρα; γιατί χάθηκες; Που πηγαίνεις; γιατί δεν σκέφτεσαι;</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;">Δε με πειράζει που ξεχνάς το παρελθόν, καλά κάνεις. Με πειράζει που δεν προχωράς σωστά στο μέλλον.. Προσπάθησε να το δεις..</span><br /><br />Πήγα να γράψω και κάτι για σενα αλλά δε μου βγαίνει.. Χαζομάρες όπως πάντα.. Μα ένα μέρος θα στο πω:<br /><span style="font-style: italic;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.sptimesphotos.com/blogs/popmusic/uploaded_images/lonely-742719.jpeg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.sptimesphotos.com/blogs/popmusic/uploaded_images/lonely-742719.jpeg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">Γυρνάς την πλάτη κι άλλο δε μιλάς</span><span style="font-style: italic;"><br /></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">θα εξηγήσεις είπες κι όμως περιμένω</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"><br />παίρνω τηλέφωνα μα εσύ δεν απαντάς</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"><br />μοναχή μου μία σου λέξη να προσμένω</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"><br /><br />Κι ύστερα..μ' ένα μήνυμα το είπες</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);">με άλλη είσαι, με κοιτάζεις και γελάς</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"><br />μάλλον σε τάραξε η γκόμενα στις πίπες</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);"><br />κι ούτε λεπτό δεν έχεις για να με κοιτάς [...]</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7754692843802726763?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-43714594985234801792007-08-07T01:29:00.002+03:002009-04-13T15:42:07.367+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/bIIL5p7_WKk" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/bIIL5p7_WKk" width="425" height="350"></embed></object></p><p><small>Je ne rêve plus je ne fume plus<br />Je n'ai même plus d'histoire<br />Je suis sale sans toi je suis laid sans toi<br />Je suis comme un orphelin dans un dortoir<br /><br />Je n'ai plus envie de vivre ma vie<br />Ma vie cesse quand tu pars<br />Je n'ai plus de vie et même mon lit<br />Se transforme en quai de gare<br />Quand tu t'en vas<br /><br />Je suis malade complètement malade<br />Comme quand ma mère sortait le soir<br />Et qu'elle me laissait seul avec mon désespoir<br /><br />Je suis malade parfaitement malade<br />T'arrives on ne sait jamais quand<br />Tu repars on ne sait jamais où<br />Et ça va faire bientôt deux ans<br />Que tu t'en fous<br /><br />Comme à un rocher comme à un péché<br />Je suis accroché à toi<br />Je suis fatigué je suis épuisé<br />De faire semblant d'être heureux quand ils sont là<br /><br />Je bois toutes les nuits mais tous les whiskies<br />Pour moi ont le même goût<br />Et tous les bateaux portent ton drapeau<br />Je ne sais plus où aller tu es partout<br /><br />Je suis malade complètement malade<br />Je verse mon sang dans ton corps<br />Et je suis comme un oiseau mort quand toi tu dors<br /><br />Je suis malade parfaitement malade<br />Tu m'as privé de tous mes chants<br />Tu m'as vidé de tous mes mots<br />Pourtant moi j'avais du talent avant ta peau<br /><br />Cet amour me tue et si ça continue<br />Je crèverai seul avec moi<br />Près de ma radio comme un gosse idiot<br />Écoutant ma propre voix qui chantera<br /><br />Je suis malade complètement malade<br />Comme quand ma mère sortait le soir<br />Et qu'elle me laissait seul avec mon désespoir<br /><br />Je suis malade c'est ça je suis malade<br />Tu m'as privé de tous mes chants<br />Tu m'as vidé de tous mes mots<br />Et j'ai le cœur complètement malade<br />Cerné de barricades t'entends je suis malade..</small></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4371459498523480179?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-18077977324711507322007-08-07T00:56:00.001+03:002009-04-13T15:42:14.191+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.filmfestival.gr/nms/data/images/658.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.filmfestival.gr/nms/data/images/658.jpg" alt="" border="0" /></a><b>Je t'aime</b><br /></div><div class="post"><div align="center"><i> Paul Eluard</i><br /><br /><br />Je t'aime pour toutes les femmes que je n'ai pas connues<br /><b>Je t'aime pour tous les temps où je n'ai pas vécu</b><br />Pour l'odeur du grand large et l'odeur du pain chaud<br />Pour la neige qui fond pour les premières fleurs<br />Pour les animaux purs que l'homme n'effraie pas<br />Je t'aime pour aimer<br />Je t'aime pour toutes les femmes que je n'aime pas<br /><br />Qui me reflète sinon toi-même je me vois si peu<br /><b>Sans toi je ne vois rien qu'une étendue déserte<br />Entre autrefois et aujourd'hui</b><br />Il y a eu toutes ces morts que j'ai franchies sur de la paille<br /><b>Je n'ai pas pu percer le mur de mon miroir<br />Il m'a fallu apprendre mot par mot la vie<br />Comme on oublie</b><br /><br />J<b>e t'aime pour ta sagesse qui n'est pas la mienne<br />Pour la santé<br />Je t'aime contre tout ce qui n'est qu'illusion<br />Pour ce coeur immortel que je ne détiens pas<br />Tu crois être le doute et tu n'es que raison<br />Tu es le grand soleil qui me monte à la tête<br />Quand je suis sûr de moi. </b></div><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="line-height: 1.3em;font-size:130%;" >Sans toi, les emotions d' aujourd'hui ne seraient que la peau morte des sentiments d'autrefois....<br /><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://missana72.skyrock.com/pics/799754921.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://missana72.skyrock.com/pics/799754921.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">Je t'aime</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">Lara Fabian</span><br /><br /><div style="text-align: left; font-style: italic;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);"> D'accord, il existait</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">D'autres façons de se quitter</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Quelques clats de verre</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Auraient peut-tre pu nous aider</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Dans ce silence amer</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">J'ai dcid de pardonner</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Les erreurs qu'on peut faire</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">À trop s'aimer</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">D'accord souvent la petite fille</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">En moi souvent te rclamait</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Presque comme une mre</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Tu me bordais, me protgeais</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Je t'ai vol ce sang</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Qu'on aurait pas dû partager</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">À bout de mots, de rves</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Je vais crier</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Je t'aime, Je t'aime</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme un fou, comme un soldat</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme une star de cinma</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Je t'aime, je t'aime</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme un loup, comme un roi</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme un homme que je ne suis pas</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Tu vois, je t'aime comme ça</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">D'accord, je t'ai confi</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Tous mes sourires, tous mes secrets</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Mme ceux, dont seul un frre</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Est le gardien inavou</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Dans cette maison de pierre</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Satan nous regardait danser</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">J'ai tant voulu la guerre</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">De corps qui se faisaient la paix</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Je t'aime, Je t'aime</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme un fou comme un soldat</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme une star de cinma</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Je t'aime, je t'aime, je t'aime, je t'aime, je t'aime, je t'aime</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme un loup, comme un roi</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Comme un homme que je ne suis pas</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Tu vois, je t'aime comme ça</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Tu vois je t'aime comme ça</span><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://undergrowth.org/system/files/images/lovers.preview.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://undergrowth.org/system/files/images/lovers.preview.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">Je t'aimais je t'aime et je t'aimerais</span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"><br />Francis Cabrel</span><br /></div><br /></div><div style="text-align: right; color: rgb(255, 102, 0);"><center><div style="text-align: right;"> <span class="txt_1">Mon enfant nue sur les galets</span><br /><span class="txt_1"> Le vent dans tes cheveux défaits</span><br /><span class="txt_1"> Comme un printemps sur mon trajet</span><br /><span class="txt_1"> Un diamant tombé d'un coffret</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Seule la lumière pourrait</span><br /><span class="txt_1"> Défaire nos reperes secrets</span><br /><span class="txt_1"> Où mes doigts pris sur tes poignets</span><br /><span class="txt_1"> Je t'aimais, je t'aime et je t'aimerai</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Quoi que tu fasses</span><br /><span class="txt_1"> L'amour est partout ou tu regardes</span><br /><span class="txt_1"> Dans les moindres recoins de l'espace</span><br /><span class="txt_1"> Dans le moindre rêve où tu t'attardes</span><br /><span class="txt_1"> L'amour comme s'il en pleuvait</span><br /><span class="txt_1"> Nu sur les galets</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Le ciel prétend qu'il te connait</span><br /><span class="txt_1"> Il est si beau c'est surement vrai</span><br /><span class="txt_1"> Lui qui ne s'approche jamais</span><br /><span class="txt_1"> Je l'ai vu pris dans tes filets</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Le monde a tellement de regrets</span><br /><span class="txt_1"> Tellement de choses qu'on promet</span><br /><span class="txt_1"> Une seule pour laquelle je suis fait</span><br /><span class="txt_1"> Je t'aimais, je t'aime et je t'aimerai</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Quoi que tu fasses</span><br /><span class="txt_1"> L'amour est partout ou tu regardes</span><br /><span class="txt_1"> Dans les moindres recoins de l'espace</span><br /><span class="txt_1"> Dans le moindre rêve ou tu t'attardes</span><br /><span class="txt_1"> L'amour comme s'il en pleuvait</span><br /><span class="txt_1"> Nu sur les galets</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> On s'envolera du meme quai</span><br /><span class="txt_1"> Les yeux dans les memes reflets</span><br /><span class="txt_1"> Pour cette vie et celle d'apres</span><br /><span class="txt_1"> Tu seras mon unique projet</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Je m'en irai poser tes portraits</span><br /><span class="txt_1"> A tous les plafonds de tout le palais</span><br /><span class="txt_1"> Sur tout les murs que je trouverai</span><br /><span class="txt_1"> Et juste en dessous j'écrirai</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Que seule la lumière pourrait...</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> Et mes doigts pris sur tes poignets</span><br /><span class="txt_1"> Je t'aimais, je t'aime et je t'aimerai</span></div> </center></div> <br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1807797732471150732?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-22104346428556328982007-08-04T17:52:00.002+03:002009-04-13T15:42:20.045+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/r2ObgJT8Wio" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/r2ObgJT8Wio" width="425" height="350"></embed></object></p><p>We wait for the bus that's going to Bangor<br />In my plaid dress and burgundy shoes<br />In your red lipstick and lilac kerchief<br />You're the most pretty lady in the world<br />Sun<br /><br />The bus driver smiles, a dime and a nickel<br />We climb on our seats, the vinyl is cold<br />"Michelle ma belle", a song that you loved then<br />You hold my hand and sing to yourself<br />Sun<br /><br />The leaves are green and new like a baby<br />Tulips are red, now I don't miss the snow<br />It's the first day I don't wear my big boots<br />You hold my hand, I've got burgundy shoes<br />Sun</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-2210434642855632898?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-66777512790239994752007-08-04T17:51:00.002+03:002009-04-13T15:42:26.976+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/mWEEjbhu-Dw" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/mWEEjbhu-Dw" width="425" height="350"></embed></object></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-6677751279023999475?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-68187006909346562372007-08-03T15:54:00.001+03:002009-04-13T15:42:41.265+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.alicavanaugh.com/blog/wp-content/uploads/2007/01/wanting%20and%20waiting%20for%20blog.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.alicavanaugh.com/blog/wp-content/uploads/2007/01/wanting%20and%20waiting%20for%20blog.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"><i style="color: rgb(153, 0, 0);">της Μαρίας Πολυδούρη</i></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Ως πότε πια θα καρτερώ να ξαναρθείς και πάλι</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">σαν από χρόνους μακρινούς και ξένες χώρες πέρα;</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Λιγόστεψε η ζωούλα μου και μέρα με τη μέρα,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ανήμπορη και τρυφερή, σβήνεται αγάλι αγάλι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Άκου στα δέντρα πένθιμα πως τρίζουνε τα φύλλα,</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">μηνάνε το φθινόπωρο. Δες, τ’ ουρανού το χρώμα</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">το θόλωσαν τα σύννεφα... Μια κρύα ανατριχίλα</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">στα λουλουδάκια χύνεται... κι’ αργείς, αργείς ακόμα!</span><br /><br /><b style="color: rgb(153, 0, 0);">Θαρθής αργά, με τη νυχτιά και με τον κρύο χειμώνα,<br />με το χιονοσαβάνωμα, με του βορηά το θρήνο<br />και δε θα βρης ούτ’ ένα ρόδο, ούτ’ ένα αθώο κρίνο<br />να μου χαρίσης... ούτε καν μια πένθιμη ανεμώνα.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-6818700690934656237?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-13530937677957228022007-08-02T01:06:00.001+03:002009-04-13T15:42:45.148+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RrEEvYYA2nI/AAAAAAAAAFw/omGe16MyW48/s1600-h/lovers_hahlbohm_l.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RrEEvYYA2nI/AAAAAAAAAFw/omGe16MyW48/s200/lovers_hahlbohm_l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093857865576274546" border="0" /></a><br /><i style="color: rgb(153, 153, 153);">της Matilda K.K.P.</i><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Τη ματαιότητα των πραγμάτων προσπαθούσα να δικαιολογήσω για ένα ακόμη ξημέρωμα.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Καταφέρνω πάντα να γυρνάω στο ίδιο σημείο με τους πιο ανορθόδοξους τρόπους.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Να αναπαράγω επιμελώς γραφές στον αέρα, εικόνες ξεχασμένες.<br />Θα μπορούσα να γράψω τους πιο θλιμμένους στίχους</span><span style="text-decoration: underline;"></span><span style="color: rgb(153, 153, 153);"> αυτό το ξημέρωμα..</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Να γράψω ας πούμε:</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">"έχω βαρεθεί να ζω αυτό το τρελό καρναβάλι, και να προσποιούμαι ότι όλα είναι εντάξει ενώ προσπαθώ να πνιγώ"</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">ή θα μπορούσα να γράψω:</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">"Σήμερα ξημέρωσε μια όμορφη μέρα, πραγματικά της αξίζει να είναι η τελευταία"</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Κι όμως σ' αυτήν την κούφια, τη νεκρή ώρα όσο κι αν φαίνεται περίεργο</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">κατάφερα να κλειδώσω μια έκλαμψη ευτυχίας.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Μπορεί να ήταν και η τελευταία.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">Μετά,ξημέρωσε...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1353093767795722802?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-67991580423867064202007-08-01T20:39:00.002+03:002009-04-13T15:42:49.038+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/PU7WWXVLO88" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/PU7WWXVLO88" width="425" height="350"></embed></object></p></div><span style="font-style: italic;">So nows the time to draw the line back home </span><br /><span style="font-style: italic;"> And to take a chance to make the whole thing last </span><br /><span style="font-style: italic;"> Can I ask you to stay, no. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause now’s the time to close your eyes and see what you’ve got here </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause sunny days lead you astray, just know what you’ve got here. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Now’s the time to close your eyes, </span><br /><span style="font-style: italic;"> So now’s the time to trace the line back home. </span><br /><span style="font-style: italic;"> To feel at last, the love left in your past. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Can I ask you to stay, no. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause now’s the time to close your eyes and see what you’ve got here, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause sunny days lead you astray, just know what you’ve got here. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Now’s the time to close your eyes, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause everything changes but you. </span><br /><span style="font-style: italic;"> And oh, can I ask you to stay, no, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause now’s the time to close your eyes </span><br /><span style="font-style: italic;"> And see what you’ve got here </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause sunny days lead you astray. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Just know what you’ve got here, </span><br /><span style="font-style: italic;"> And now’s the time to close you’re eyes and see what you’ve got here </span><br /><span style="font-style: italic;"> Cause sunny days lead you astray. </span><br /><span style="font-style: italic;"> Just know what you’ve got..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-6799158042386706420?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-48302179647532206632007-07-27T13:45:00.001+03:002009-04-13T15:43:50.969+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.hellenica.de/Griechenland/Ort/Rethymno2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.hellenica.de/Griechenland/Ort/Rethymno2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 1η:</span><br /><br />Στο λιμάνι του Ρεθύμνου φτάσαμε το μεσημεράκι.. Βρήκαμε εύκολα το ξενοδοχείο και πέσαμε πτώματα για ύπνο. Μετά από ώρες που ξυπνήσαμε δεν αντέχαμε να κατεβούμε ως την παραλία κι έτσι κάναμε μια βουτιά στην πισίνα του ξενοδοχείου, μιας και ήταν και αργούτσικα.. Το βράδυ ξεκινήσαμε για την πρώτη μας βόλτα στην πόλη του Ρεθύμνου. Είναι η πρώτη φορά που θα πήγαινα εγώ σ' αυτή την πόλη και δεν ήξερα πως θα μου φανεί.<br />Η εικόνα ήταν πανέμορφη. Το μικρό παλαιό λιμανάκι με τον φάρο, τα στενά δρομάκια με τα μαγαζάκια και τα εστιατόρια, κόσμος πολύς και άνθρωποι ζεστοί και φιλόξενοι. Παρατηρούσα τα σπίτια, τους ανθρώπους, του τουρίστες.. Περπατούσα στους δρόμους και σε κάθε στενό έβλεπα κάτι που με ενθουσίαζε.. Φάγαμε σε ένα εστιατόρια σε κάποιο στενάκι. Εξυπηρέτηση φοβερή και στο τέλος μας κέρασαν και κλασικά ένα ποτηράκι ρακί! Καλά δεν μπορούσες να το πιεις με τίποτα! Στο δρόμο χόρευαν και 2 Ιταλίδες βαλς ταγκό ή ξέρω γω τι ήταν αυτό με κούκλες. Όμορφο θέαμα..πρωτότυπο δηλαδή. Κάναμε μια βόλτα στα σοκάκια και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστούμε. Οι διακοπές μας μόλις είχαν αρχίσει!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.megalakakis.gr/fotos/%2830%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.megalakakis.gr/fotos/%2830%29.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 2η:</span><br /><br />Απόλαυσα τον ύπνο μου το τεράστιο κρεββάτι, ξύπνησα με την ησυχία μου και αφού έφαγα πρωινό και συζητήσαμε λίγο το πρόγραμμα της ημέρας ξεκινήσαμε για μια μικρή εκδρομούλα προς τα νότια, στη μονή πρεβέλης και στο χωριό Σπήλι. Βουνό, στροφές και ζέστη αλλά παρ' όλα αυτά κάτι ξένοι τρελοί πηγαίναν με τα πόδια ως την παραλία περπατώντας κάτι χιλιόμετρα.. Για να φτάσουμε στη Μονή Πρέβελης περάσαμε απο ένα φαράγγι που το έψαχνα ώρες στον χάρτη και δεν το έβρισκα και ξαφνικά το βρήκα μπροστά μου.. Το Κουρταλιώτικο φαράγγι. Άγρια, γυμνά βουνά και ο δρόμος να περνάει ανάμεσα και να λες τώρα θα μου πέσει ο βράχος στο κεφάλι. Για μπάνιο κατεβήκαμε σε μια παραλία που βρέχεται από το λιβυκό πέλαγος, στον Πλακιά. Αν και νομίζαμε πως τα νερά θα είναι πολύ ζεστά ωστόσο μέχρι να βουτήξεις πάθαινες έμφραγμα από το κρύο! Μάλλον είχε κρύες πηγές κάπου εκεί, άλλη εξήγηση δεν βρήκαμε. Στο Σπήλι περάσαμε στο γυρισμό προς το ξενοδοχείο, μας το είχε πει ο Θείος Λόλος και το βρήκαμε και μεις υπέροχο μέρος για να κάτσεις για φαγητό. Αλλά εμείς απλώς πήγαμε για μια βόλτα. Αφου κάναμε μπάνιο και ξεκουραστήκαμε λίγο βγήκαμε πάλι στο Ρέθυμνο. Στο δρόμο που πηγαίναμε φαινόταν το ηλιοβασίλεμα ήταν φανταστικό..κόκκινος-ροζ ο ήλιος να χάνετε στη θάλασσα... Απλά υπέροχο.. Εκεί βγήκε μια πικρία που το έβλεπα μόνη μου.. Φεύγοντας είδαμε σε ένα δρομάκι ένα τσούρμο Κρητικούς ντυμένους με τις παραδοσιακές φορεσιές τους, τα μαύρα πουκάμισα και αυτό το μαύρο στο κεφάλι και τραγουδούσαν με βαρβάτη και αντρίκια φωνή.... Ερωτεύτηκα..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i.pbase.com/u33/kkranis/upload/21463271.DSCN8112.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://i.pbase.com/u33/kkranis/upload/21463271.DSCN8112.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 3η:</span><br /><br />Την καλύτερη και μεγαλύτερη εκδρομή θα πηγαίναμε και ξεκινήσαμε αρκετά νωρίς για να προλάβουμε. Προορισμός; Ελαφονήσι! Περνώντας από τα Χανιά πήγαμε να δούμε τους τάφου των Βενιζέλων. Είχε και μια εκκλησίτσα εκεί και υπέροχη θέα όλης της πόλης των Χανίων. Διαβάσαμε στον οδηγό και για την Φαλάσαρνα, φοβερή παραλία δυτικά στο νομό Χανίων. Όντως φτάνοντας εκεί το θέαμα ήταν φοβερό. Μόλις τελείωναν τα βουνά σε μια στροφή είδαμε έναν μεγάλο κάμπο κάτω με ελαιώνες και την παραλία πιο πέρα με υπέροχα νερά.. Όμως εμείς θα συνεχίζαμε ως το ελαφονήσι και θα κάναμε εκεί μπάνιο. Ο δρόμος μέχρι ένα σημείο μας έκοψε το αίμα..κρύος ιδρώτας καθώς περνούσαμε τον στενό δρόμο και δίπλα μας είχαμε τον γκρεμό.. Πολλά χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο αλλά τελικά μας δικαίωσε. Ξανθοκόκκινη άμμος, τιρκουάζ πεντακάθαρα νερά.. η παραλία των ονείρων σου.. Θα μπορούσα να κάτσω ώρες εκεί όμως μας περίμενε ταξίδι και γυρίσαμε. Περάσαμε από άλλον δρόμο για να επιστρέψουμε, σταματήσαμε σε ένα σπήλαιο και ανεβήκαμε 250 σκαλιά για να το δούμε..τα φτύσαμε.. Και μετά είδαμε άλλο ένα φαράγγι όπου σε ένα σημείο είχε φανάρι για να περάσεις από μια σήραγγα όπου χωρούσε μόνο το ένα ρεύμα κάθε φορά. Εγώ ξετρελάθηκα! Σταματήσαμε για φαγητό στο δρόμο, στην Γεωργιούπολη, εκεί που είχαμε μείνει για λίγα βράδια την προηγούμενη φορά που ήμασταν στην Κρήτη. Γυρίσαμε σπίτι πτώματα και κάτσαμε στο μπαλκόνι παίζοντας μπιρίμπα. Για άλλη μια φορά έχασα παταγωδώς! Τουλάχιστον μπορώ να ελπίζω σε αυτό που λένε "όποιος χάνει στα χαρτιά κερδίζει στην αγάπη";<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.tournet.gr/photos/1267/074.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://images.tournet.gr/photos/1267/074.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 4η:</span><br /><br />Μετά από τα χιλιόμετρα που κάναμε την προηγούμενη μέρα αποφασίσαμε ότι δεν το κουνούσαμε καν. Πήγαμε μόνο ως τη μονή Αρκαδίου που ήταν πολύ κοντά και εξάλλου θέλαμε και να περάσει λίγο η ώρα για να κάνουμε μπάνιο. Εκεί ήταν ωραία. Ψηλά στο βουνό χαμένη, αλλά με την αύρα του τόπου με ένδοξο παρελθόν.. Εκεί στους αγώνες κατά των Τούρκων τον Νοέμβρη του 1866 είχαν αμπαρωθεί και είχαν ανατιναχθεί γυναικόπαιδα για να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού. Αφού ψάχναμε για ώρες κάτι αρχαία σε ένα χωριό εκεί κοντά και αφού απογοητευτήκαμε πλήρως και μας σπάσανε τα νεύρα, γυρίσαμε για μπάνιο μπροστά στο ξενοδοχείο μας, κάτσαμε για ώρες εκεί και το βράδυ βγήκαμε πάλι στο Ρέθυμνο για βόλτα και φαγητό. Και άρχισα να νιώθω όλο και περισσότερο οικία την παρουσία μου εκεί...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.agiotatos.gr/greekhistory/Images/cre53.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.agiotatos.gr/greekhistory/Images/cre53.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 5η:</span><br /><br />Στα Σφακιά είχα φαγωθεί να πάω.. να δω τους βέρα Κρητικούς με τις φορεσιές τους και την αγριάδα τους.. Νόμιζα ότι εκεί μπορούσα να τους δω άνετα στο δρόμο και ήλπιζα να βγω και καμιά φωτογραφία μαζί τους. Ξεκινήσαμε λοιπόν για τα "Σφατσιά" (βαριά Κρητική προφορά). Ο δρόμος προς τα εκεί περνάει από άλλο ένα φαράγγι.. το Φαράγγι του Ίμπρου. Προσωπικά αυτό μου άρεσε πιο πολύ από όλα όσα είδα στην Κρήτη.. Ήταν διαφορετικό. Με πολλά δένδρα, κυπαρίσσια, με τη θέα του απίστευτου γκρεμού δίπλα σου.. Ευτυχώς είχε τοιχάκι στην άκρη του δρόμου και ένιωθες κάπως πιο ασφαλής. Υπήρχε σε ένα άνοιγμα και ένα μικρό καφέ, χτισμένο στο χείλος του γκρεμού, πραγματικά πανέμορφο όμως.. Με ξύλινα τραπέζια και καθίσματα χειροποίητα και την θέα όλου του φαραγγιού και την θάλασσας στο βάθος. Εντάξει τα είδαμε όλα εκεί! Ο υπόλοιπος δρόμος δεν έλεγε και τόσο πολλά, όπως επίσης απογοητεύτηκα και από τη Χωρά Σφακίων. Ουσιαστικά ήταν το επίνειο της πόλη, της Ακρόπολης. Αλλά εκεί δεν πήγαμε γιατί ήταν μακρυά..Οπότε εγώ μπορώ να συνεχίσω να χαίρομαι ότι εκεί είναι οι άντρες οι βαρβάτοι με τις Κρητικές φορεσιές τους κτλ.. χεχε..Με βολεύει! Από το ψηλότερο σημείο του φαραγγιού καθώς περνούσαμε εμείς είδαμε κάτι τρελούς ξένους που είχαν φτάσει εκεί με ποδήλατα και θα ξεκινούσαν να κατέβουν με ντάλα ήλιο με τα ποδήλατα.. Καλά τρελοί τελείως είπαμε. Τελικά δεν ήταν απλώς τρελοί γιατί τους βρήκαμε αργότερα στο δρόμο προς Φραγκοκάστελλο και συνέχιζαν να προχωράνε στο λιοπύρι με τα ποδήλατα!! Εκεί πήγαμε εμείς για να κάνουμε μπάνιο αφού ήταν η κοντινότερη και ωραία παραλία από τα Σφακιά. Για την περιοχή αυτή υπάρχει και ένα φαινόμενο/θρύλος.. Στις αρχές Μαρτίου φαίνονται στη θάλασσα σκιές στρατιωτών που λέγεται ότι είναι αυτοί που είχα πολεμήσει ξέρω γω εκεί στο Φραγκοκάστελλο και βγαίνουν κάθε χρόνο.. Είναι οι γνωστοί Δροσουλίτες. Μας άρεσε πολύ και αυτή η παραλία. Το βράδυ ήμασταν κουρασμένοι για να πάμε πάλι στο Ρέθυμνο και βγήκαμε μια βόλτα στο χωριό που μέναμε.. Τίποτα σπουδαίο.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.rethymnon.gr/vilag/argir.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.rethymnon.gr/vilag/argir.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 6η:</span><br /><br />Ήξερα ότι αυτή η μέρα θα ήταν πολύ ωραία..Ξύπνησα με αυτή την αίσθηση. Θα επισκεπτόμασταν ένα χωριό, την Αργυρούπολη,το χωριό του Αχιλλέα, όπου είχε κάτι πηγές και καταρράκτες. Μου είχε πει ότι είναι όμορφα εκεί αλλά δεν φανταζόμουν ότι ήταν τόσο όμορφα ώσπου το είδα. Μέσα στα βουνά και τα λαγκάδια, με απίστευτο πράσινο και πλατάνια ανέβλυζαν νερά από παντού. Μια εκκλησία μέσα στον βράχο, μια γούρνα όπου ρίχνανε κέρματα και κάνανε ευχές (έκανα και γω τη δική μου) και διάφορα εστιατόρια μέσα στο δέντρα και τα νερά. Κάτσαμε να πιούμε ένα καφέ και δε θέλαμε να φύγουμε με τίποτα. Ανεβήκαμε και σε ένα χωριό πιο πάνω..τα Μυριοκέφαλα όπου υπήρχε η μονή της Παναγίας των Μυριοκεφάλων. .Εκεί βαφτίστηκε και έκανε και τάμα να πηγαίνει εκεί περπατώντας., Τύπου σαν αυτές που έχουμε στην Καστοριά με την κόκκινη πέτρα, μικρό εκκλησάκι που απέπνεε τέτοια γαλήνη και συγκίνηση.. Στην εικόνα της Παναγίας ήταν κρεμασμένα διάφορα δώρα που δείχνανε μωρά και λέγανε 'ευχαριστώ'.. Ένιωσα μεγάλη συγκίνηση εκεί μέσα, μεγάλη φόρτιση.. Περπατούσα σε μέρη γνώριμα, σε μέρη με τα οποία κατά βάθος είχα (και έχω) μεγάλο συναισθηματικό δέσιμο. Ένοιωθα ευτυχισμένη..πολύ.. Πήγαμε για μπάνιο στην παραλία της Επισκοπής, ωραία θάλασσα και αμμουδιά αλλά όταν γύρισα στο δωμάτιο συνειδητοποίησα ότι είχα καεί στα πόδια!!! Με τσούζαν τόσο πολύ! Γιαουρτώθηκα πριν κοιμηθώ γιατί δεν άντεχα το κάψιμο! Το βράδυ φάγαμε στο Ρέθυμνο, παρακολουθήσαμε εκεί και κάτι εκδηλώσεις που είχε με κρητικά τραγούδια..έγραψα και μερικά:<br />"Συ με μαθες πως αγαπούν, πως παίζουν, πως γελούνε<br />μάθε με τώρα δυό καρδιές πως ζουν σαν χωριστούνε..."<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.rethymnon.gr/vilag/miriok.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.rethymnon.gr/vilag/miriok.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 7η:</span><br /><br />Τυχαία λοιπόν αυτές τις μέρες ήταν σε μια περιοχή λίγο πιο πέρα από το Ηράκλειο η πρώτη ξαδέρφη του πατέρα μου με την οικογένεια της και άλλους φίλους. Η Patricia με τον Λουκά και τα παιδιά τους Alexandre και Nikola,τα 2α ξαδερφάκια μου και κάποιοι άλλοι γνωστοί μας θα ήταν εκεί. Ξεκινήσαμε λοιπόν να τους επισκεφτούμε. Εγώ ήθελα να πάω και στην Αγία Πελαγία, εκεί που ήμουν 3 χρόνια πριν με το σκάκι και εκεί που έζησα πολλά με τον Αχιλλέα... Περάσαμε λοιπόν από εκεί πρώτα. Είδα τους δρόμους που είχαμε περπατήσει τότε μαζί, το μέρος που είχε μείνει, την παραλία που χαζεύαμε το καφέ που κάτσαμε, το εστιατόριο που φάγαμε.. Πήγα και προς τα βράχια ανέβηκα να ψάξω το δέντρο που είχαμε χαράξει τότε.. Όσο κι αν έψαξα όμως δεν το βρήκα.. Το μέρος είχε αλλάξει αρκετά και εκεί υπήρχαν κάτι φοίνικες και ήταν μέρος του ξενοδοχείου. Δεν μας άφησαν και να μπούμε στο χώρο του ξενοδοχείου.. Στεναχωρήθηκα πολύ που δεν το βρήκα..Ίσως το έχουν ξεριζώσει και αυτό με πληγώνει όπως και να χει...Σήμαινε πολλά για μένα. Φύγαμε από το χωριό και κοιτούσα το μέρος από ψηλά..Πανέμορφο..τότε δεν το χα προσέξει αλλά είναι κυριολεκτικά υπέροχο.. Φτάσαμε στην Σταλίδα, το χωριό στο οποίο ήταν τα ξαδέρφια μας και τους βρήκαμε στο ξενοδοχείο τους. Είχαμε κάποια χρόνια να τους δούμε και ήταν μια πολύ ευχάριστη συνάντηση! Εξάσκησα και τα γαλλικά μου αν και δυσκολεύτηκα να μιλήσω. Κάναμε μπάνιο στην παραλία αλλά εγώ έτσι όπως είχαν καεί τα πόδια μου δεν ήθελα καν να τα δει για λεπτό ο ήλιος, υπέφερα και έμεινα έξω με το μακρύ το παντελόνι μου, μια χαρά. Ήπιαμε έναν καφέ εκεί μιλήσαμε με τα ξαδέρφια. Εγώ ενθουσιάστηκα με το μικρό το ξαδερφάκι μου τον Nikola. Αχ ήταν τόσο γλυκός! Ερχόταν εκεί μαζί μας καθόταν, τριγυρνούσε πάνω κάτω, με κοιτούσε τον κοιτούσα, πειραζόμασταν. Του έλεγα ότι είμαι ξαδέρφη του και δε με πίστευε μου λεγε δεν είσαι εσύ είσαι μεγάλη.. Τελικά δυσκολεύτηκε αλλά το πίστεψε. Φεύγοντας από κει περάσαμε και από ένα άλλο χωριό πριν το Ηράκλειο που είχε εκεί έναν φίλο ο μπαμπάς κι ήθελε να τον δει και αυτόν. Στο αμάξι στο δρόμο άκουγα πάλι ένα τραγούδι:<br />"Τόσο βαθιά με πλήγωσες φως μου στο πέρασμά σου<br />που νιώθω ακόμα στην καρδιά το κάθε άγγιγμά σου.."<br />Γυρίσαμε αργούτσικα στο ξενοδοχείο όπου είχε Κρητική βραδιά και ακούγοντας τραγούδια και χοροί... Και δώστου η λύρα έπαιζε...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://gaia.ims.forth.gr/images/lyra.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://gaia.ims.forth.gr/images/lyra.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Ημέρα 8η:</span><br /><br />Τελευταία και μισή μέρα στο νησί. Το πλοίο έφυγε κατά τις 6 και το δωμάτιο το δώσαμε νωρίς. Κάναμε μια βόλτα στο χωριό που μέναμε, πήρα κάτι δωράκια για φίλους και ξεκινήσαμε για τα Ανώγεια. Αφού είχαμε ώρες μέχρι να φύγει το πλοίο θα πηγαίναμε μια τελευταία εκδρομή. Ο καύσωνας που είχα σ' όλη την Ελλάδα τις τελευταίες μέρες ήρθε τώρα και στην Κρήτη και σήμερα το νιώθαμε πολύ.. έβραζε ο τόπος! Πάλι το χωριό ήταν λίγο κατώτερο των προσδοκιών μας..ποιος ξέρει τι είχαμε φανταστεί ότι θα ναι και ήταν ένα απλό χωριό βαθιά μέσα στα βουνά. Μαγαζάκια με υφαντά παντού, ταβερνάκια στην κεντρική πλατεία του χωριού όπου καθόταν ο κόσμος..θα σου φαινόταν απλό χωριό χωρίς τίποτα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι μαγικοί άνθρωποι..σε κοιτούσαν με αυτά τα μάτια..σου μιλούσαν και είχαν τόση καλοσύνη μέσα τους.. Δεν μπορούσες να τους πεις όχι σε κάτι.. Εγώ ήθελα να δω το σπίτι του Ξυλούρη.. Ήταν στη γωνία του δρόμου..ένα απλό δωμάτιο με φωτογραφίες και αποκόμματα για τη ζωή και τη μουσική του Νίκου Ξυλούρη. Η γυναίκα που ήταν εκεί μας είπε ότι έρχεται κόσμος από όλη την Ελλάδα που τον αγαπάει και αφήνει κάτι εκεί. Εμείς δεν είχαμε τίποτε. Μας κέρασε ρακή και αγγουράκι που έκοψε. Ήταν τόσο γλυκιά. Κάναμε μια βόλτα στο χωριό και μετά κάτσαμε στην πλατεία για φαγητό. Γυρίσαμε στο Ρέθυμνο και είχε τόση ζέστη που δεν άντεχες... Ψάχναμε απεγνωσμένα ένα καφέ να κάτσουμε ώσπου να περάσει η ώρα.. Ευτυχώς μετά μπήκαμε μέσα στο πλοίο που είχε κλιματισμό και τελείωσε το μαρτύριο. Παίξαμε μπιρίμπα πάλι και φυσικά η ήττα μου ήταν προφανέστατη για άλλη μια φορά.. Ξεφύσησα βαριά.. Το πλοίο άρχισε να κουνιέται.. "Αυτό ήταν" είπα από μέσα μου..το ταξίδι αυτό είχε τελειώσει.. Τόσες αναμνήσεις..τόσες εικόνες.. Μας είχαν φέρει πιο κοντά Αχιλλέα.. Πρέπει να το νιώσεις.. Εγώ το νιώθω... Είναι μέσα μου, πιο κοντά αυτή τη φορά, πιο γνώριμα.. Είσαι εδώ.. Δε θα φύγεις ποτέ...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.grecotour.com/creta/images/creta/creta.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.grecotour.com/creta/images/creta/creta.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4830217964753220663?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-66058580926490411892007-07-18T00:39:00.002+03:002009-04-13T15:43:55.026+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/4mU2loj_6bM" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/4mU2loj_6bM" width="425" height="350"></embed></object></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-6605858092649041189?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-88056102117396536312007-07-18T00:33:00.001+03:002009-04-13T15:44:05.797+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rp02BmPUhBI/AAAAAAAAAFo/t47LyM-vl0g/s1600-h/15820-th_Impurity_by_larafairie.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rp02BmPUhBI/AAAAAAAAAFo/t47LyM-vl0g/s200/15820-th_Impurity_by_larafairie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088282555071104018" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" > It’s like a quarter to 3</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >And I just can’t sleep</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Cause I’m thinking of you</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >And all those times we cried</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Did we really try</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Now I’m dreamin’ and blue</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >No matter where, we say goodbye</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll tell you baby, keep your head high</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for you</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait, will you?</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >When times are hard</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I think of you</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >And lookin’ in my eyes</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >No more tellin’ lies</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Asking to much of you</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >And when you kiss my lips</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Love is what I miss</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Not knowing we’d be through</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >No matter where, we say goodbye</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll tell you darling, I won’t cry</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for you</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait, will you?</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >When times are hard</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I think of you</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Your eyes still gaze at me</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Through pictures</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >You could just be the one that got away</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I looked down at the phone, it’s the number</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >Too many times a day</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for you</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait, will you</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >When times are hard</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I think of you</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51); font-style: italic;font-size:85%;" >I’ll wait for love<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-8805610211739653631?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-47041137849609900372007-07-18T00:21:00.001+03:002009-04-13T15:44:38.444+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rp01jGPUhAI/AAAAAAAAAFg/AAe872wQDqI/s1600-h/PHOT0023.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rp01jGPUhAI/AAAAAAAAAFg/AAe872wQDqI/s200/PHOT0023.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088282031085093890" border="0" /></a><br />Αύριο φεύγω..σε λίγες ώρες δηλαδή.. διακοπές με τους γονείς μου.. Πάμε στην Κρήτη και συγκεκριμένα θα μένουμε στο Ρέθυμνο.<br />Η Κρήτη είναι ένα μέρος που για μένα είναι συνδεδεμένο πλήρως με ένα άτομο.. τον Πάνο. Καλώς ή κακώς ότι έχει να κάνει με Κρήτη μου φέρνει εκείνον στο μυαλό και εκείνο το καλοκαίρι που ήμουν στην Αγία Πελαγία μαζί του.. Θέλω να ξαναπάω..εκεί, στο ίδιο μέρος. Να περπατήσω στους δρόμους, να θυμηθώ τις εικόνες, να κοιτάξω την παραλία, να ψάξω για εκείνο το δένδρο που είχαμε χαράξει, να δω αν είναι ακόμα εκεί.. Με περιμένουν τόσες εικόνες στην Κρήτη..τόσα μέρη που θέλω να επισκεφτώ.. Όπως το χωριό του και την εκκλησία που βαφτίστηκε, και άλλα χωριά της Κρήτης όπως τα Ανώγεια, το χωριό του Ξυλούρη που εκείνος τόσο αγαπά.. Ελπίζω να περάσω ωραία εκεί κάτω..<br />Οι διακοπές γενικά ποτέ δεν με γοήτευαν τόσο όσο το ταξίδι..θα μου πεις χαζομάρα αφού είναι τόσο κουραστικό. Αλλά μου αρέσει τόσο να ταξιδεύω, και ειδικά με πλοίο! Ανυπομονώ να το πάρουμε αύριο, αν και θα ναι πρωινό. Τι είναι οι διακοπές αν δεν είναι λίγες μέρες χαλάρωσης μακρυά από όσα σε απασχολούν και μαζί με φίλους που περνάς καλά; Ε..εγώ φίλους μπορεί να μην έχω, θα έχω τους γονείς μου φέτος και μάλιστα χωρίς τον αδερφό μου, αλλά ελπίζω να περάσουμε όμορφες στιγμές που είχαμε καιρό να ζήσουμε μαζί. Θα προσπαθήσω να ξεχάσω όσα με προβληματίζουν..να απολαύσω την ομορφιά του νησιού και τον ήλιο, την θάλασσα, τις βόλτες..<br />Είναι πολλά που θέλω να ξεχάσω.. Μακάρι να σε ξεχάσω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4704113784960990037?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-77888680616723354272007-07-16T18:41:00.001+03:002009-04-13T15:44:46.580+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpvyKWPUg_I/AAAAAAAAAFY/LrcESg8hON4/s1600-h/1150461030_f-thumb.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpvyKWPUg_I/AAAAAAAAAFY/LrcESg8hON4/s200/1150461030_f-thumb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087926463627559922" border="0" /></a><br /><b><i>Πέρασαν μέρες που' χεις φύγει από το σπίτι<br />μα την καρδιά μου τυραννάω συνεχώς<br />με πνίγει απόψε αυτή η γνώριμη η λύπη<br />μα πως φαντάστηκα πως όλα θα ναι αλλιώς;..<br /><br />Πως κατάφερα κι έφτασα εδώ<br />μην απορείς και μη ρωτάς το πώς<br />περνάν οι ώρες,μόνη μου και προσπαθώ<br />μα χάθηκα και έσβησε το φως..<br /><br />Μου πήρες την ανάσα μου το ξέρεις;<br />πνίγομαι στην άβυσσο που αφήνεις<br />κι όμως πρόλαβα και σε' κανα να θέλεις<br />πριν κιόλας με γνωρίσεις να ξεφύγεις<br /><br />Μικρή η ζωούλα μου, περνάει<br />τρέχω στους δρόμους σαν χαμένη, με κατηγοράω<br />"δε σου' μαθαν πως τ' όνειρο κρατάει<br />λίγες στιγμές, μέχρι να πεις χαμογελάω;"..<br /><br />Δε ζήτησα για μένα τίποτα να κάνεις<br />μη φοβηθείς μόνο καρδιά μου,είναι αρκετό<br />να είμαι δίπλα σου και συ να μην τα χάνεις<br />πες μου γιατί αυτό δε σου είναι εφικτό;<br /><br />Με όσα κάνεις και μου λες αιμορραγώ<br />γίνομαι ράκος και δεν είναι υπερβολή<br />μια αγκαλιά σου να' χα μοναχά εγώ<br />ευτυχισμένη μαθε πως θα ήμουνα πολύ<br /><br />Και τώρα έφτασα να μένω να παρακαλάω<br />τον εαυτό μου να σε βγάλει απ' το μυαλό<br />μου είναι αδύνατο κι εγώ αγκομαχάω<br />σαν το πουλί που χάνεται...βουβό<br /><br />Για σένα θα ταξίδευα μακρυά<br />όμως τον δρόμο παίρνω πίσω και γυρνάω<br />σπίτι μου είναι η μοναχική καρδιά<br />μόνο άκου όσα για σένα τραγουδάω...<br /><br /></i></b><span style="font-size:78%;">Οκτώβρης '06</span><b><i><br /></i></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7788868061672335427?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-9038158964478523802007-07-15T19:44:00.001+03:002009-04-13T15:44:53.021+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RppPqWPUg7I/AAAAAAAAAE0/DfdFp0HQXqE/s1600-h/Hopeless_by_n0b0dy_s_p3rf3ct.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RppPqWPUg7I/AAAAAAAAAE0/DfdFp0HQXqE/s200/Hopeless_by_n0b0dy_s_p3rf3ct.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087466318011335602" border="0" /></a><br /><em><span style="color:teal;">Call me out<br />You stayed inside<br />One you love<br />Is where you hide<br />Shot me down<br />As I flew by<br />Crash and burn<br /><strong>I think sometimes<br />You forget where the heart is</strong><br /><br />Answer no to these questions<br />Let her go, learn a lesson<br />It's not me, you're not listening<br /><strong>Now, can't you see something's missing</strong><br />You forget where the heart is<br /><br />Take you away from that empty apartment<br />You stay, and forget where the heart is<br /><strong>Someday if ever you loved me you'd say, it's okay<br /><br />Waking up from this nightmare<br />How's your life?<br />What's it like there?<br />Is it all what you want it to be?<br /><span style="color:maroon;">Does it hurt when you think about me?</span><br />And how broken my heart is</strong><br /><br />Take you away from that empty apartment<br />You stay, and forget where the heart is<br />Someday if ever you loved me you'd say, it's okay<br /><br /><span style="color:maroon;"><strong>It's okay to be angry and never let go<br />It only gets harder the more that you know<br />When you get lonely if no one's around<br />You know that I'll catch you when you're falling down<br />We came together but you left alone<br />And I know how it feels to walk out on your own<br />Maybe someday I will see you again<br />And you'll look me in my eyes and call me your friend</strong></span><br /><br />Take you away from that empty apartment<br />You stay, and forget where the heart is<br />Someday if ever you loved me you'd say, it's okay<br /><br />It's okay<br />It's okay</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-903815896447852380?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-45782037081371922892007-07-15T19:33:00.001+03:002009-04-13T15:45:20.364+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rppk1WPUg8I/AAAAAAAAAE8/qMJBsVIydxY/s1600-h/85405.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rppk1WPUg8I/AAAAAAAAAE8/qMJBsVIydxY/s200/85405.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087489596734079938" border="0" /></a><br />Καθισμένη στο μπαλκόνι.. Ακούω τα αμάξια να περνάνε, φυσάει απαλό αεράκι, ίσα ίσα για να παίρνει τη σκέψη μου μακρυά και να με ταξιδεύει. Νιώθω μόνη και το χειρότερο είναι πως νομίζω ότι θέλω να νιώθω έτσι, δεν κάνω τίποτα για να το αλλάξω. Είμαι στην Καστοριά 4 μέρες τώρα και δεν έχω καταφέρει να το συνηθίσω ακόμα, το να είμαι γύρω από διαφορετικά άτομα, το να έχω να αντιμετωπίσω μια διαφορετική πραγματικότητα..διαφορετικοί ρυθμοί ζωής.. Μου είναι δύσκολο..το να αλλάζω μέρος και παραστάσεις μετά από τόσο καιρό. Αδυνατώ να προσαρμοστώ στη ζωή εδώ. Είμαι τόσο κλειστός άνθρωπος που νιώθω άνετα μόνο με ορισμένα άτομα που ξέρω καλά και με άλλους κλείνομαι τόσο σφιχτά στον εαυτό μου όταν βρίσκομαι δίπλα τους. Φοβάμαι να βγω έξω από το καβούκι μου, να ανοιχτώ, να μιλήσω, να γελάσω, και δεν καταλαβαίνω γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί μου είναι τόσο δύσκολο; Γιατί; Μου πήρε τόσο καιρό να προσαρμοστώ στη ζωή στη Θεσσαλονίκη και δεν ξέρω ακόμη αν έχω προσαρμοστεί πλήρως. τουλάχιστον βρήκα άτομα με τα οποία νιώθω άνετα και τους ανοίχτηκα και τώρα που γύρισα εδώ θα χρειαστώ πάλι τόσο καιρό για να προσαρμοστώ και μετά θα πρέπει πάλι να φύγω. Δε μ' αρέσει...<br />Ακόμα ν' αγαπήσω τον εαυτό μου... Ακόμα να νιώσω άνετα μαζί του και να ανοιχτώ.. Περιμένω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4578203708137192289?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-32269575997069426892007-07-13T02:09:00.001+03:002009-04-13T15:45:24.107+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rpa8mmPUg6I/AAAAAAAAAEs/hgR2y1sd-HQ/s1600-h/5artbrussels5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Rpa8mmPUg6I/AAAAAAAAAEs/hgR2y1sd-HQ/s200/5artbrussels5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086460200447411106" border="0" /></a><br />Μετά από απουσία 3 μηνών από την Καστοριά γύρισα χθες στην πόλη μου..εκεί που έζησα και μεγάλωσα.. Και ενώ όσο ήμουνα μακρυά δεν είχα νιώσει ότι μου λείπει καν και δεν ήθελα καν να γυρίσω, φτάνοντας με το αμάξι και βλέποντας την από μακρυά.. συνειδητοποίησα ότι τελικά δεν μπορώ να την διαγράψω έτσι εύκολα!<br />Η λίμνη, οι βόλτες στην παραλία, τα σπίτια, τα μαγαζιά, οι άνθρωποι..είμαι μέρος όλων αυτών είτε το θέλω είτε όχι γιατί έζησα 18 χρόνια εδώ.. ΄δυνατές στιγμές, αλλά και ήρεμες..καλές και κακές, μα πάνω από όλα εδώ είδα κάποια όνειρά μου να γεννιούνται και να πραγματοποιούνται και τον εαυτό μου να αλλάζει και να μεγαλώνει..<br />Ήμουν τόσο χαρούμενη που γύρισα, είδα τους γονείς μου, τους παππούδες μου, το σπίτι μου που το είχα ξεχάσει..το δωμάτιό μου..μου ήρθαν τόσες εικόνες στο μυαλό..<br />Και σήμερα το μόνο πράγμα που ήθελα να κάνω ήταν να δω την Χαρού.. Δούλευε όμως, πέρασα και την είδα από εκεί,τα είπαμε για λίγο, χάρηκα τόσο πολύ.. Ωστόσο το βράδυ θα έβγαινα με τα άλλα παιδιά..και όντως βγήκαμε..ήμουν ανάμεσα σε πρόσωπα με τα οποία τον τελευταίο καιρό δεν είχα καθόλου σχέσεις, δεν ήξερα γι αυτούς, δεν ήξεραν για μένα και δεν με ένοιαζε και να ξέρουν, και έπρεπε να παριστάνω ότι όλα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα, ότι όλα είναι οκ και καλά ενώ δεν ήταν.. μιλήσαμε ελάχιστα και χωρίς καμία ουσία.. ένιωθα σαν τη μύγα μες το γάλα, μόνη μου σε ένα μέρος που δεν ανήκω..και που δε θέλω να ανήκω!! Δεν έχει νόημα για μένα.. Σηκώθηκα και έφυγα αφού δεν άντεχα άλλο εκεί, δεν κολλούσα εκεί!<br />Δεν μπορώ να φοράω μάσκες, ούτε να προσποιούμαι και τραλαλα.. Δεν μπορώ απλά.. Δεν θεωρώ ότι είναι κακό που δεν έχουμε επαφές πια με κάποια άτομα και ούτε μου έχουν κάνει κάτι.. απλά δεν έχουμε πλέον κοινά πράγματα και πράγματα να μοιραστούμε και εγώ είμαι οκ με αυτό, το παραδέχομαι, δε θέλω να κρύβομαι πίσω από τίποτα.<br />Δε μου αρέσουν τα παιχνίδια.. και από τότε που είμαι ελεύθερη να κάνω τη ζωή μου κι τις επιλογές μου και ξεκίνησα μια άλλη ζωή έχω αποφασίσει ότι τέτοιες καταστάσεις δε θέλω να ζω, να βρίσκομαι δηλαδή σε χώρους που δίπλα μου όλοι μιλάνε και γελάνε και εγώ νιώθω πως δεν ανήκω εκεί.. Δε θέλω.. γιατί δε μ' αρέσουν τα δήθεν, και ποτέ δεν ήμουν δήθεν..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-3226957599706942689?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-72906774329688753592007-07-10T02:39:00.001+03:002009-04-13T15:45:27.825+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpLNikQuk_I/AAAAAAAAAEc/yEzf-3cKuRY/s1600-h/delirium_by_SubterfugeMalaises.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpLNikQuk_I/AAAAAAAAAEc/yEzf-3cKuRY/s200/delirium_by_SubterfugeMalaises.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085352922987795442" border="0" /></a><br />Στην ζωή μου δεν έχω νιώσει ακόμα την απώλεια κάποιου στενού μου ανθρώπου. Ευτυχώς και ευχαριστώ τον θεό γι αυτό. Δε ξέρω πως θα μπορούσα να δεχθώ και να αντέξω να χάσω έναν άνθρωπο που αγαπώ πολύ και που ήταν στη ζωή μου για καιρό.<br />Απλά αναρωτιέμαι.. γιατί δεν εκμεταλλεύομαι το γεγονός αυτό για να δείξω την αγάπη μου σε αυτά τα πρόσωπα που έχω κοντά μου; Γιατί δεν προσπαθώ κάθε μέρα να γίνομαι όλο και πιο δυνατή και να αποδεικνύω ότι αξίζω να με θυμούνται και εκείνοι! Και αν κάποτε είναι πλέον αργά γι αυτούς και δεν προλάβω να πω όσα νιώθω; Γιατί είμαστε εγωιστές και κρατάμε όσα νιώθουμε μέσα μας... Φοβόμαστε να πούμε ότι αγαπάμε, φοβόμαστε να πούμε ότι νοιαζόμαστε, φοβόμαστε να σκεφτούμε ότι ο άλλος μπορεί να μην είναι εκεί αύριο και ότι πρέπει να ζήσουμε τώρα την κάθε μας στιγμή μαζί του..<br />Πως είναι να ξέρεις ότι δε θα ξαναδείς ποτέ κάποιον; Ότι δεν θα τον ξανακούσεις να σου μιλάει, να ναι κοντά σου, να γελάτε μαζί; Φοβάμαι να σκεφτώ πως είναι και φοβάμαι ακόμα πιο πολύ μην το νιώσω απότομα..<br /><br />Πρόσφατα η θεία μου είχε ένα πρόβλημα με το στήθος της, έκανε και μια επέμβαση. Δεν μου είπαν τι ακριβώς ήταν, κάτι σαν καρκίνος αλλά πιο πρόωρο και ευτυχώς το πρόλαβαν. Μπορεί να μην είναι από τα άτομα που βλέπω συχνά ή μοιραζόμαστε πολλά, αλλά ξέρω ότι μ' αγαπάει και την αγαπάω και γω.. Και..απλά τους θέλω όλους εκεί.. Την σκέφτομαι πολύ από χθες. Και απορώ γιατί δεν της τηλέφωνο απλά, να πω γεια σου θεία..απλά σε σκεφτόμουν..είναι όλα καλά; σ'αγαπώ... Είναι τόσο απλό.<br />Σκέφτομαι και τους παππούδες μου.. η γιαγιά μου που έχει πρόβλημα στο πόδι της μαζί με άλλα.. Ευχαριστώ το θεό που δεν έχουνε άλλα προβλήματα και είναι γεροί. Μου λείψαν..και οι 4 τους..<br />Και ύστερα είναι και ο μπαμπάς και η μαμά μου.. Αυτοί κι αν μου λείπουν πολύ!! Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι είμαι μια χαρά μόνη μου και ότι περνάω καλύτερα έτσι ή οτιδήποτε.. αλλά είναι τόσο ψέματα. Μου λείπουν.. μου λείπει η κάθε στιγμή μαζί τους! Και χαίρομαι τόσο πολύ που θα είμαστε φέτος διακοπές μαζί!<br />Δε θέλω να περάσει ο χρόνος και να συνειδητοποιήσω ότι έχω μείνει πίσω, ότι έχουν φύγει άτομα που αγαπώ όχι μόνο από τη ζωή αλλά και από τη δική μου ζωή.. Απλά δεν θέλω...<br />Και μερικές φορές νομίζω ότι αναλώνομαι τόσο πολύ στο να πονάω από κάποιο αγόρι και δεν σκέφτομαι πως άλλοι έχουν να αντιμετωπίσουν την ολοκληρωτική απώλεια των όσων αγαπούν.. Νιώθω τόσο εγωίστρια και μικρή όταν το σκέφτομαι αυτό..<br />Νομίζω πως ασχολούμαστε με μικρά και ανούσια πράγματα επειδή φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε κάποια πιο ουσιαστικά θέματα..<br />Όμως αλήθεια..πως κλείνει αυτό το κενό που έχεις μέσα σου? Πως μπορείς να συνεχίσεις χωρίς να ξεχνάς κάποιες στιγμές που σε έχουν σημαδέψει.. Όταν πέθανε ο πατέρας της Ελένης, δυστυχώς δεν ήταν ακόμα κολλητή μου, δεν ξέρω πως το έζησε και μακάρι να μπορούσα να ήμουν εκεί για εκείνη. Όταν πέθανε η μητέρα του Τάσου.. πάλι δεν ήμουν αρκετά κοντά του για να το ζήσω και να τον βοηθήσω. Όταν πέθανε ο πατέρας της Πετρούλας, είχαμε πάει στην εκκλησία..ακούω ακόμα αυτό το κλάμα, τον σπαραγμό στα αυτιά μου.. Αν για μια στιγμή προσπαθήσω να το φανταστώ αυτό να συμβαίνει στον μπαμπά μου ή στην μαμά μου...νομίζω ότι δεν αναπνέω καν, ότι δεν ζω..δεν μπορώ!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpLN2UQulAI/AAAAAAAAAEk/OnMJvNaWVSs/s1600-h/4e8aa400df_Depressive_I_by_theotherfaceofdeath.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpLN2UQulAI/AAAAAAAAAEk/OnMJvNaWVSs/s200/4e8aa400df_Depressive_I_by_theotherfaceofdeath.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085353262290211842" border="0" /></a><br />Θυμάμαι ακόμα τη μέρα που πέθανε ο παππούς της μαμάς μου.. Ο παππούς ο μεγάλος όπως τον λέγαμε.. Ήμασταν σπίτι όταν το τηλέφωνο χτύπησε..η μαμά μου στέγνωνε τα μαλλιά της μόλις είχε βγει από το μπάνιο..και όταν της το είπαν... αυτή η εικόνα είναι ίσως η πιο έντονη που έχω στη ζωή μου.. Είχε σκύψει πάνω στο νιπτήρα, με τα μαλλιά βρεγμένα και άρχισε να κλαίει τόσο πολύ, κατέρρευσε.. Κουβαλάω πάντα μέσα μου αυτή τη σκηνή..κάθε μέρα.. Και φοβάμαι τόσο το πως θα πρέπει να συνεχίσω να ζω αν σταματήσει να ζει κάποιος που αγαπώ.. Φοβάμαι τόσο το ότι δε θα μπορώ να ζήσω καν..<br />..στην ερώτηση "και μετά..τι;"...<br />Για μένα μετά από αυτό, δεν θα υπάρχει μετά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7290677432968875359?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-8543453690428951262007-07-09T02:30:00.002+03:002009-04-13T15:45:31.130+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpF1IEQuk9I/AAAAAAAAAEM/YNKL5cotxPA/s1600-h/20051106165549-alone.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpF1IEQuk9I/AAAAAAAAAEM/YNKL5cotxPA/s200/20051106165549-alone.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084974235721307090" border="0" /></a><br />Η μαμά μου με παίρνει τηλέφωνα και μου μιλάει τόσο γλυκά..κάνει τα πάντα για μένα και δε μπορώ να της ανταποδώσω ούτε ένα γέλιο!!<br />Μαμά δε φταις εσύ.. δεν είναι ότι δεν προσπαθώ, δεν είναι ότι δεν θέλω..<br />Θέλω να μαι δυνατή, να μαι ψηλά και να με βλέπεις εκεί στην κορυφή και να καμαρώνεις, να σε κάνω υπερήφανη. Αλλά δεν έχω δυνάμεις πλέον.. δεν έχω αλήθεια.. Πρέπει από κάπου να τις βρω.. Κι αυτή η πηγή δεν έρχεται..<br /><br />Διψάω μαμά.. και δεν βρίσκω νερό να πιω..<br />Πεινάω και δεν έχει μείνει τίποτα στο ψυγείο..όλα είναι έξω και έχουν χαλάσει.. Μη με αφήσεις ποτέ να φάω χαλασμένο φαγητό.. γιατί μόνη μου μπορεί να παρασυρθώ..<br />Πονάω μαμά..δε φταις εσύ..όχι δε μπορείς να κάνεις κάτι. Έχει περάσει η ηλικία που ότι μου έκανε κακό ή με πλήγωνε εσύ το έπαιρνες μακρυά μου και με γιάτρευες.. Έχει περάσει ο καιρός που με κρατούσες απο το χέρι για να μπορώ να προχωράω χωρίς να πέφτω.. Δε φταις εσύ, δε φταίει κανένας.. ούτε είναι κάτι που έχω επιλέξει ή θέλω. Θα βγω από αυτή την κατάσταση, στο υπόσχομαι, απλά δε ξέρω πόσο καιρό θα μου πάρει να βρω τον εαυτό μου.. ή μάλλον να αγαπήσω τον εαυτό μου..γιατί αυτό είναι το πρόβλημά μου..<br />Δεν φταις εσύ μαμά.. εσύ με γέμισες με τόση αγάπη, τόση τρυφερότητα, τόσα όνειρα. Δεν είναι ότι δε μου μαθες να δίνω την αγάπη.. Είναι που εγώ δεν μπόρεσα να την προσανατολίσω και να την στρέψω στον εαυτό μου και χρειάζομαι πάντα κάποιον άλλον για να τη στρέφω σε εκείνον..<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpF2QkQuk-I/AAAAAAAAAEU/cMCB2Q4liRA/s1600-h/compass.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpF2QkQuk-I/AAAAAAAAAEU/cMCB2Q4liRA/s200/compass.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084975481261822946" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Γιατί είμαι μια πυξίδα μαμά.. Εσύ μου βαλες τη βελόνα για να βρω το δρόμο μου.. </span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);">Μα εγώ απλά χρειάζομαι αυτό που θα με προσανατολίσει...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-854345369042895126?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-4962711639310120152007-07-09T02:00:00.001+03:002009-04-13T15:45:34.670+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFzLkQuk7I/AAAAAAAAAD8/0zlXthAXGxE/s1600-h/10183066.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFzLkQuk7I/AAAAAAAAAD8/0zlXthAXGxE/s200/10183066.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084972096827593650" border="0" /></a><br /><br />Με σκοτώνει... Με σκοτώνει το γεγονός ότι δεν έχω κάποιον..κάποιον σημαντικό στη ζωή μου.. Και όχι δε νιώθω καλά! Πως μπορώ να νιώθω καλά όταν κάθε βράδυ κάτι μου λείπει... Όταν κλαίω κάθε φορά που σκέφτομαι εκείνον.. Μα πως είναι δυνατόν να την έχω πατήσει έτσι!? Πως είναι δυνατόν να με έχει κάνει να νιώθω τόσα για εκείνον! Με τρομάζει ο εαυτό μου!<br />Επιμένω να κρατάω μια φωτογραφία μας σε κορνίζα στο δωμάτιό μου! τι χαζή που είμαι! Και κάτι φωτογραφίες του εκτυπωμένες στα συρτάρια μου..Και έναν ολόκληρο φάκελο γι' αυτόν στον υπολογιστή μου.. Είμαι τόσο εκνευρισμένη!Δε ξέρω με ποιον περισσότερο..με κείνον ή με τον εαυτό μου;<br />Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που τον είδα πρώτη φορά στο Ποσείδι και τον γνώρισα. Και όμως ακόμα λιώνω κάθε φορά που τον βλέπω ή τον ακούω, και πάω να τρελαθώ! Είναι τελείως χαζό, είναι παράλογο ανούσιο!Πως μπορεί να κυριέψει έτσι τη ζωή μου; Τι έκανε πια και δε βλέπω μπροστά μου; Όλες οι απαντήσεις οδηγούν σε κείνον..<br />Σήμερα σε μισώ. Μισώ το πως μιλάς, το πως γελάς, το πως περπατάς.. Μισώ όσα λες, όσα σχεδιάζεις, μισώ τη ζωή σου που δε μπορώ να έχω πλάι στη δική μου. Μισώ το πως με κοιτάς, μισώ το πως φέρεσαι, μισώ το ότι σ'αγαπάω τόσο..το ότι σε αγάπησα τόσο και δεν έδωσες σημασία. Και αντί να αρκεστείς σε αυτό, μου κανες τη ζωή δύσκολη! Τι πρόβλημα έχεις ακριβώς εσύ φίλε?<br />Μη ξαναμιλήσεις, δε θέλω τίποτα να ακούσω από σένα! μην τολμήσεις να πεις ότι ομόρφυνα..επικίνδυνα κιόλας! Μη διανοηθείς να κάνεις το οποιοδήποτε σχόλιο, ούτε να πεις πως σε ξέχασα και δε σου μιλάω, ή ότι δεν περνάω πια από το σπίτι σου και τώρα με καλείς..<br />Μου καταστρέφεις τη ζωή, δεν το καταλαβαίνεις; Θέλω να σκάσεις και να μη σε δω ποτέ! Ποτέ!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFzkEQuk8I/AAAAAAAAAEE/hz0c6nouUns/s1600-h/MiSSLiTTleDeVil_crushheartkar.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFzkEQuk8I/AAAAAAAAAEE/hz0c6nouUns/s200/MiSSLiTTleDeVil_crushheartkar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084972517734388674" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Δεν μπορώ όμως να είμαι σκληρή μαζί σου... δεν μπορώ καν να φαίνομαι σκληρή..απλά δεν μπορώ..Θέλω μόνο να βρω τον εαυτό μου και να μην τρελαίνομαι κάθε φορά που σε βλέπω μπροστά μου.. Θέλω να μ' αγαπήσουν όπως δεν ήξερες να κάνεις εσύ.. Να ζήσω.. Να χαμογελάς, και να χαμογελάω...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-496271163931012015?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-85515498271179895752007-07-09T01:18:00.001+03:002009-04-13T15:45:38.488+03:00<span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFqCEQuk2I/AAAAAAAAADU/U9so2mzPwFQ/s1600-h/walking_alone_I_by_Mr_Doctor.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFqCEQuk2I/AAAAAAAAADU/U9so2mzPwFQ/s200/walking_alone_I_by_Mr_Doctor.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084962038014186338" border="0" /></a>Σήμερα η καλύτερή μου φίλη έφυγε...<br />Είναι η πρώτη φορά από τότε που δεθήκαμε πολύ που αποχωριζόμαστε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.. Τον τελευταίο καιρό περνούσαμε πολλές ώρες μαζί και ήταν τόσο μα τόσο ωραία.. Είναι από τα άτομα που νιώθω άνετα μαζί τους..από αυτούς τους λίγους που θα προτιμούσα να είμαι μόνο με αυτούς χωρίς κανέναν άλλον.. Αυτά τα άτομα είναι 3..<br />Η <span style="font-weight: bold;">Χαρού</span>, η <span style="font-weight: bold;">Λένη</span>, και τώρα η <span style="font-weight: bold;">Ζιζή</span>.. Η Χαρούλα, η Ελένη και η Γεωργία..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFpyEQuk1I/AAAAAAAAADM/3gHcxBO3nSg/s1600-h/personnage-noir-blanc-mer-alone-867353.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFpyEQuk1I/AAAAAAAAADM/3gHcxBO3nSg/s200/personnage-noir-blanc-mer-alone-867353.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084961763136279378" border="0" /></a><br />Την απώλεια της Χαρούλας την ένιωσα πολύ έντονα ένα χρόνο πριν.. Τότε που οι δρόμοι μας χώρισαν όταν εγώ ήρθα στη Θεσσαλονίκη ενώ εκείνη πήγε στο Βόλο να σπουδάσει. Μετά από μια χρονιά που ήμουν η καλύτερή της φίλη, ήρθε ένα καλοκαίρι που δεν ειδωθήκαμε και τόσο πολύ όσο θα ήθελα,δεν ήταν καν μαζί μας στις διακοπές και μετά... χωριστήκαμε τελείως.<br />Είχα πει ότι θα τη σκέφτομαι συνέχεια και ότι θα μιλάμε πολύ πολύ συχνά αλλά για διάφορους λόγους το συχνά έγινε κάπου κάπου.. Είναι σαν μέσα μου να νιώθω.. τύψεις.. που δεν προσπάθησα πολύ για να είμαστε ακόμη όπως παλιά, που δεν πήγα ούτε μια φορά στο Βόλο να τη δω ενώ έλεγα πως θα πάω.. Και ζηλεύω λίγο όταν την βλέπω να έχει βρει πολύ καλύτερες φίλες από ότι ήμουν εγώ για εκείνη..<br />Θέλω να πω..δε μπορείς έτσι εύκολα να διαγράφεις έναν φίλο και όσες στιγμές ζήσατε μαζί, ούτε να λες δε με νοιάζει έχω και έχει άλλους φίλους τώρα.. Δεν είναι έτσι. Αλλά δε θέλω να μαι εγωίστρια γιατί ξέρω ότι ήταν στο χέρι μου να κάνω πολύ πιο πολλά για να την κρατήσω πιο κοντά μου...<br />Ζεις με τις αποφάσεις σου λοιπόν..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFpT0Quk0I/AAAAAAAAADE/2TMHdjIF8QM/s1600-h/611329911.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFpT0Quk0I/AAAAAAAAADE/2TMHdjIF8QM/s200/611329911.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084961243445236546" border="0" /></a><br /><br />Η Ελένη ευτυχώς ήρθε στη Θεσσαλονίκη και θα ζούσαμε στην ίδια πόλη. Ποιος θα το φανταζόταν όμως ότι το να ζεις απλά στην ίδια πόλη με κάποιον δεν είναι αρκετό για να πεις ότι ζεις τη κάθε στιγμή μαζί του ή ότι είστε όπως παλιά! Η αλήθεια είναι πως στην αρχή βγαίναμε συνέχεια μαζί..και με τα άλλα παιδιά από την Καστοριά. Και χαιρόμουν τόσο πολύ που είχα μια τόσο καλή φίλη εδώ. Προς θεού δε λέω ότι δεν την έχω και τώρα. Απλά..η μητέρα μου είχε δίκαιο.. Μου είχε πει ότι καλώς ή κακώς..θέλεις δε θέλεις, θα περνάς περισσότερες ώρες με τα παιδιά από τη σχολή σου, θα έχετε περισσότερα πράγματα να μοιραστείτε και θα κάνετε πιο πολύ παρέα. Ειδικά με τα πολλά μαθήματα που έπεσαν μαζεμένα για να προλάβουμε μετά τις καταλήψεις, ήμουν συνέχεια με τα παιδιά από τη σχολή. Και το επιδίωκα όλο και πιο πολύ.. Είχα αργήσει να έρθω κοντά τους και έβλεπα ότι αυτοί είχαν αρχίσει να δένονται και εγώ ήμουν εκτός.. Τρόμαξα.. Φοβήθηκα ότι θα ήμουν πάλι αποκομμένη και ότι η μόνη ευκαιρία που μου δόθηκε να κάνω φίλους που εγώ θέλω και να δεθώ μαζί τους θα χανόταν απλά μέσα από τα χέρια μου..<br />Φυσικά η Ελένη είναι ακόμα κολλητή μου και στις καλές και στις κακές στιγμές ξέρω ότι θα ναι εδώ και γω το ίδιο για εκείνη. Επικοινωνούμε, βρισκόμαστε, κάνουμε πράγματα μαζί, αλλά σίγουρα έχω και γω την παρέα από τη σχολή και κείνη τις δικές της φίλες από τη σχολή..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFqd0Quk4I/AAAAAAAAADk/wgWLI13bxHI/s1600-h/day_dream.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 159px; height: 209px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFqd0Quk4I/AAAAAAAAADk/wgWLI13bxHI/s200/day_dream.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084962514755556226" border="0" /></a><br />Κι ύστερα ήρθε η Γεωργία.. Από όταν την γνώρισα κατάλαβα ότι με αυτή την κοπέλα μπορούσα να επικοινωνήσω, είχαμε πολλά κοινά, μοιάζαμε σε αρκετά πράγματα. Ένιωθα άνετα μαζί της από τις πρώτες στιγμές. Δεν ένιωθα άνετα όμως και με όλα τα παιδιά που υπήρχαν γύρω της και ως τα Χριστούγεννα που και γω ήμουν μακρυά, ήμουν πεπεισμένη ότι δεν πρόκειται ποτέ να κολλήσουμε αρκετά. Όμως προσπάθησα πολύ.. αλήθεια.. και οι καταστάσεις βοήθησαν και να' μαστε σήμερα.. αχώριστες.. Η καλύτερή μου φίλη από τη σχολή. Μπορούμε να' μαστε μαζί όλη μέρα και όταν γυρίσουμε σπίτια μας να θέλω να την πάρω τηλέφωνο και να μιλάμε άλλες τόσες ώρες. Είναι απλά απίστευτη...<br />Και σήμερα έφυγε.. Νομίζω ότι δεν το έχω αντιληφθεί ακόμα.. Εννοώ..δεν το χω καταλάβει..απλά λέω ότι είναι μια μέρα μες τις εξετάσεις που δεν την έχω δει και αυτό..όταν θα πάμε να δώσουμε θα την ξαναδώ.. Δεν είναι έτσι όμως..<br />Πήγα να την χαιρετήσω και..εκείνη τη στιγμή.. ήξερα ότι ήταν τόσο δύσκολο για μενα και για κεινη αλλά δεν το ένιωθα! Είναι απίστευτο! Τώρα που το σκέφτομαι με πονάει τόσο πολύ! Έφευγε και δεν μπορούσα ούτε να συγκινηθώ, ούτε να κλάψω, ούτε να πονέσω μέσα μου... Απλά την έβλεπα να φεύγει με το λεωφορείο και δεν ένιωθα τίποτα.. Νομίζω πως είναι υποσυνείδητα άμυνα του εαυτού μου, γιατί δε θέλω να πιστέψω ότι δεν ένιωσα ότι θα μου έλειπε..<br />Είναι τόσο παράξενο...<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Και νιώθω πάλι το ίδιο κενό...</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFqpkQuk5I/AAAAAAAAADs/T3sqd46vcuU/s1600-h/ai15119n178645.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpFqpkQuk5I/AAAAAAAAADs/T3sqd46vcuU/s200/ai15119n178645.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084962716619019154" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-8551549827117989575?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-40059693825205944022007-07-08T12:26:00.001+03:002009-04-13T15:46:12.718+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCuW0QukzI/AAAAAAAAAC8/ehbf7ufW5sw/s1600-h/home1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCuW0QukzI/AAAAAAAAAC8/ehbf7ufW5sw/s200/home1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084755686310449970" border="0" /></a><br />Ήμασταν μονίμως άφραγκοι, μαζεύοντας τις εφημερίδες της Κυριακής από τους<br />σκουπιδοτενεκέδες της Δευτέρας (και μαζί τα επιστρεφόμενα μπουκάλια<br />από τ' αναψυκτικά).<br />μονίμως μάς έκαναν έξωση απ' το παλιό μας σπίτι<br />μα σε κάθε νέο διαμέρισμα θα ξεκινούσαμε μια καινούρια ζωή,<br />μονίμως τραγικά καθυστερημένοι στο νοίκι, το ραδιόφωνο<br />να παίζει θαρραλέα στο σπαραγμένο ηλιοβασίλεμα, <b>ζούσαμε σαν εκατομμυριούχοι, σαν να 'τανε ευλογημένες οι ζωές μας</b>, και αγαπούσα τα ψηλοτάκουνα παπούτσια της<br />και τα σέξι φορέματά της, κι ακόμη τον τρόπο της να γελάει μαζί μου<br />έτσι που καθόμουνα με τη σχισμένη μου φανέλα στολισμένη με<br />τρύπες απ' τα τσιγάρα: ήμασταν φοβερό ζευγάρι, η Τζέην κι εγώ, αστράφταμε μες<br />στην τραγωδία της φτώχειας μας σαν να ήταν αστείο, σαν να μη<br />μας ένοιαζε και δεν μας ένοιαζε μας έπνιγε μες στον λαιμό κι εμείς<br />πεθαίναμε στα γέλια.<br /><br />λέγανε αργότερα πως<br />ποτέ δεν είχαν ακούσει να τραγουδάνε τόσο άγρια, να τραγουδάνε τόσο χαρούμενα<br />τα παλιά τραγούδια<br />και ποτέ<br />να ουρλιάζουνε τόσο και να βλαστημάνε<br />να σπάνε τα γυαλικά<br />τρέλα<br />οχυρωμένοι για τη σπιτονοικοκυρά και την αστυνομία (ήμασταν εξάλλου έμπειροι επαγγελματίες) να ξυπνάμε το πρωί με τον καναπέ, τις καρέκλες και την τουαλέτα<br /> σπρωγμένα μπροστά στην<br />πόρτα.<br /><br />μόλις ξυπνάγαμε<br />έλεγα πάντοτε: προηγούνται οι κυρίες<br /><br />κι η Τζέην θα έτρεχε στο μπάνιο για λίγα λεπτά κι ύστερα<br />θα ήταν η σειρά μου και<br /><br /><b>ύστερα, πίσω στο κρεβάτι, ν' αναπνέουμε κι οι δύο ήρεμα, ν' αναρωτιόμαστε<br /> ποια<br />καταστροφή θα μας φέρει η νέα μέρα, να αισθανόμαστε παγιδευμένοι, πεθαμένοι,<br />ηλίθιοι, απελπισμένοι, να αισθανόμαστε ότι έχουμε ξοδέψει και την έσχατη τύχη μας,<br /> βέβαιοι ότι τελικά δεν έχουμε<br />ούτε την ελάχιστη τύχη με το μέρος μας.</b><br /><br />μπορεί να πιάσει βαθιές ρίζες η μελαγχολία όταν κάθε πρωί βρίσκεσαι αμέσως με την πλάτη στον τοίχο μα πάντα καταφέρναμε να βρούμε τρόπο και να τα βγάλουμε πέρα με όλα αυτά.<br /><br />συνήθως μετά από 10 ή 15 λεπτά η Τζέην θα έλεγε<br />σκατά! κι εγώ θα έλεγα<br />ναι!<br />κι ύστερα, άφραγκοι και χωρίς καμία ελπίδα θα βρίσκαμε έναν τρόπο για να<br />συνεχίσουμε, κι ύστερα με κάποιον τρόπο θα τα καταφέρναμε.<br /><br /><span style="line-height: 1.3em;font-size:130%;" ><b>η αγάπη έχει τους πολλούς παράξενους δρόμους της...<br /><br /></b><span style="font-size:78%;">Τσάρλς Μπουκοφσκι</span><b><br /></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4005969382520594402?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-12848966772678114402007-07-08T12:12:00.002+03:002009-04-13T15:46:18.348+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCq3EQukyI/AAAAAAAAAC0/iWWsRi0rSro/s1600-h/Don__t_leave_me_alone_by_SGResu.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCq3EQukyI/AAAAAAAAAC0/iWWsRi0rSro/s200/Don__t_leave_me_alone_by_SGResu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084751842314720034" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">Μέσα στην ομίχλη των ματιών σου</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">είδα κάποιο σάστισμα να σβήνει</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">μου πες ήταν κάποια σκοτοδίνη</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">που δε σ' άφηνε τα μάτια μου να δεις.</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">Όχι, ξέρω πως δε μου πες την αλήθεια</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">κάτι θέλεις να ζητήσεις μα φοβάσαι</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">ίσως έγινε συνήθεια να λυπάσαι</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">αφού τίποτα να αλλάξεις δε μπορείς...</span><br /><b style="color: rgb(51, 153, 153);"><br />Σου το κρύβω μα δεν είμαι δυνατή<br />μα θα ζω να πολεμώ ότι δε φτάνω<br />κι ας με λένε κάποιοι αδέξια και μικρή...</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-1284896677267811440?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-23249036024449646972007-07-08T12:00:00.001+03:002009-04-13T15:46:23.773+03:00<span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCoM0QukwI/AAAAAAAAACk/GzfE6zZjlMg/s1600-h/dreams2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 151px; height: 190px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCoM0QukwI/AAAAAAAAACk/GzfE6zZjlMg/s200/dreams2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084748917441991426" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Το να ταξιδεύεις σημαίνει να φεύγεις απ' το σπίτι</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">να αφήνεις τους φίλους, να προσπαθείς να πετάξεις.</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να πετάξεις γνωρίζοντας νέες φυλές</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">τρέχοντας σε δρόμους</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">σημαίνει να προσπαθείς να αλλάξεις.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Το να ταξιδεύεις σημαίνει να ντύνεσαι τα ρούχα ενός τρελού</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να λες "δε με νοιάζει"</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να θέλεις να επιστρέψεις</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να επιστρέφεις εκτιμώντας λίγο παραπάνω</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">γευόμενος ένα ποτό</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Σημαίνει να θέλεις να ξεκινήσεις</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Το να ταξιδεύεις σημαίνει να γίνεσαι πολίτης του κόσμου</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να γνωρίζεις καινούριο κόσμο</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να γυρνάς στην αρχή</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να ξεκινάς εκτείνοντας το χέρι</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">παίρνοντας δύναμη</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">να νιώθεις μοναξιά</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCpN0QukxI/AAAAAAAAACs/OBWRLsvuVSE/s1600-h/dreams_city.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCpN0QukxI/AAAAAAAAACs/OBWRLsvuVSE/s200/dreams_city.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084750034133488402" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Το να ταξιδεύεις σημαίνει να νιώθεις ποιητής</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">να γράφεις ένα γράμμα</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να θες να αγκαλιάσεις</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να αγκαλιάσεις φτάνοντας σε μια πόρτα</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Μοιραζόμενος ένα κρεββάτι</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Σημαίνει να αφήνεσαι στο φιλί</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Το να ταξιδεύεις σημαίνει να φεύγεις από το σπίτι</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">να ντύνεσαι τα ρούχα ενός τρελού</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Να λες τα πάντα και τίποτα σε μια κάρτα</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Σημαίνει να κοιμάσαι σε διαφορετικό κρεββάτι</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">νοιώθοντας πως ο χρόνος είναι λίγος...</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:78%;" >Gabriel Garcia Marquez</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-2324903602444964697?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-45098206261054153462007-07-08T11:51:00.001+03:002009-04-13T15:46:30.420+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCmlUQukvI/AAAAAAAAACc/JiAhEAzxiUE/s1600-h/1130969341_WLBYEdark2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCmlUQukvI/AAAAAAAAACc/JiAhEAzxiUE/s200/1130969341_WLBYEdark2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084747139325530866" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><br />Η πιο όμορφη θάλασσα</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Ειν’ αυτή που δε την αρμενίσαμε ακόμα</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Το πιο όμορφο παιδί</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Ειν’ αυτό που δεν έχουμε γεννήσει ακόμα.</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Τις πιο όμορφες μέρες μας</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Και όσα θέλω να σου πω</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Τα πιο όμορφα απ’ όλα</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);">Δεν στα χω πει ακόμα…</span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);font-size:78%;" ><br />Ναζίμ Χικμέτ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-4509820626105415346?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-978626386696812412007-07-08T11:32:00.001+03:002009-04-13T15:46:35.845+03:00<span style="font-style: italic;">Για τον αδερφό μου...</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpChkEQukuI/AAAAAAAAACU/6wCiHilcHOg/s1600-h/44cd2cff02724.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpChkEQukuI/AAAAAAAAACU/6wCiHilcHOg/s200/44cd2cff02724.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084741620292555490" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);">Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νά 'ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις, αν μέν' η σκέψης σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησης το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει. Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου. </span><p style="color: rgb(153, 102, 51);">Να εύχεσαι νά 'ναι μακρύς ο δρόμος. Πολλά τα καλοκαιρινά πρωία να είναι που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους· να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά, και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις, σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους, και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής, όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά· σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας, να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.</p> <p style="font-style: italic; color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">Πάντα στον νου σου να' χεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου. Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου. Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει· και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί, πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.</p> <p style="font-style: italic; color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι. Χωρίς αυτήν δεν θα' βγαινες στον δρόμο. Άλλο δεν έχει να σε δώσει πια.</p><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 102, 51);"><span style="font-weight: bold;"> Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν...</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-97862638669681241?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-61213629817338043532007-07-08T11:01:00.002+03:002009-04-13T15:46:41.964+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCax0QuktI/AAAAAAAAACM/IbAlN6Abiak/s1600-h/The_Broken_Mirror_Effect_by_croissance.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 182px; height: 233px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/RpCax0QuktI/AAAAAAAAACM/IbAlN6Abiak/s200/The_Broken_Mirror_Effect_by_croissance.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084734159934362322" border="0" /></a><br />'Έβρεχε εκείνο το βράδυ<br />ανέβηκα τα σκαλιά<br />κανείς στην κάμαρα<br />έτρεμε σε ανοιχτό παράθυρο η κουρτίνα<br /><br /><i>" Φεύγω μη ζητήσεις να με βρεις<br />αγαπώ άλλον " </i>έγραφε<br /><br />Που είσαι, που να πάω, φυσάει, κρυώνω<br />Δρόμοι λασπωμένοι<br />κίτρινα φώτα<br />ζευγάρια αγκαλιασμένα κάτω από τις ομπρέλες τους<br /><br />Σε λίγο θ' ανάβουνε το φως<br />θα κοιτάζονται στα μάτια<br />και θα πετάνε από πάνω τους<br />όλη τη μοναξιά<br /><br />Οι φωτεινές ρεκλάμες ανοιγοκλείνουνε τα μάτια τους<br />όλα στην εποχή μας διαφημίζονται γιατί όχι κι αυτό<br /><br /><i>"Αγαπώ άλλον"</i> με κόκκινα πελώρια γράμματα<br />θα' ταν υπέροχη διαφήμιση<br /><br />Που είσαι, που να πάω, φυσάει, κρυώνω...<br /><br /><span style="font-size:78%;"><b>Τάσος Λειβαδίτης</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-6121362981733804353?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-78482375300048745042007-07-07T22:56:00.001+03:002009-04-13T15:46:46.674+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_0bUQukmI/AAAAAAAAABU/Bz7UX1JzEz4/s1600-h/Rain_Dance__by_DexterousDamsel.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_0bUQukmI/AAAAAAAAABU/Bz7UX1JzEz4/s200/Rain_Dance__by_DexterousDamsel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084551254457094754" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Σήμερα έβρεξε..</span> Ο καιρός άλλαξε. Άλλαξα και γω.<br />Αποφάσισα να πάω μια βόλτα, να περπατήσω.. Χωρίς να χρειάζεται να φτάσω κάπου συγκεκριμένα, χωρίς λόγο ή αιτία. Απλά να μείνω λίγο με τον εαυτό μου..να τα βρω μαζί του...<br />'Εχω κάνει λάθη που ελπίζω να μην ξανακάνω..<br />Σκέφτομαι διάφορα..μου 'ρχονται στο μυαλό εικόνες,από όλους και για όλα, λέξεις απλά:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_00UQuknI/AAAAAAAAABc/G2-jdFQgeeg/s1600-h/expo_no_hope_ams_0803_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_00UQuknI/AAAAAAAAABc/G2-jdFQgeeg/s200/expo_no_hope_ams_0803_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084551683953824370" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Πίστη...</span>Σε οτιδήποτε. Η ερώτηση είναι, την έχεις; Και κυρίως πίστη στον εαυτό σου και σε αυτό που είσαι..<br /><span style="font-weight: bold;">Ελπίδα...</span>Πως όλα θα πάνε καλά και θα γίνει ότι είναι για το καλύτερο. Ελπίδα πως θα μπορέσεις να κάνεις όσα θες, να μοιραστείς την αγάπη, να ζήσεις, να ονειρευτείς..Ελπίδα για ζωή...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_1aEQukoI/AAAAAAAAABk/5xUWUrdO7vs/s1600-h/Valkirye+-+alone.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_1aEQukoI/AAAAAAAAABk/5xUWUrdO7vs/s200/Valkirye+-+alone.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084552332493886082" border="0" /></a><br />Μαζεύεις τα κομμάτια απλά και προχωράς. Τα ξεχνάς όλα και όλους, αλλιώς δε ζεις, αλλά πεθαίνεις με τον ίδιο σου τον εαυτό μουχλιασμένο, πεθαίνεις μόνος...<br /><span style="font-weight: bold;">Σιωπή...</span>Το χειρότερο πράγμα, να μη μιλάς για όσα έχεις μέσα σου και όσα νιώθεις. είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στον εαυτό μου που πρέπει να ξεπεράσω. Και με τρομάζει.. Δε θέλω να πεθάνει ότι έχω μέσα μου, να είμαι εγκλωβισμένη στον εαυτό μου, να μην μπορώ να αναπνεύσω..<br />Μ' έχουν πληγώσει πολλά. Περισσότερο οι επιλογές του εαυτού μου..Και αυτό είναι δύσκολο.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_1vEQukpI/AAAAAAAAABs/V73ZM7WYa6o/s1600-h/144146b2898e36.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_1vEQukpI/AAAAAAAAABs/V73ZM7WYa6o/s200/144146b2898e36.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084552693271138962" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Όνειρα...</span> Ήλπιζα να ξεχάσω αυτή τη λέξη. Δε ξέρω αν έχω και αν μπορώ να κάνω. Όχι ότι δε θέλω. Απλά..δε βρίσκω μια βάση, κάτι γύρω από το οποίο να κάνω όνειρα. Και πραγματικά είναι τελείως παθητικό να μην θέλω να κάνω όνειρα απλά για μένα αλλά να χρειάζομαι και κάποιον άλλον για να μπορώ να ονειρευτώ! Δε ξέρω τι ψάχνω απ τη ζωή μου. Απλά ξέρω ότι δε θέλω να τη ζω μόνη μου.. Έχω τόσα μέσα μου να δώσω, και δεν έχω κάποιον να του τα δώσω... Είναι απίστευτο και με πονάει τόσο...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_3l0QukqI/AAAAAAAAAB0/U6rDheuJ7DU/s1600-h/100050220_745b358dbe.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_3l0QukqI/AAAAAAAAAB0/U6rDheuJ7DU/s200/100050220_745b358dbe.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084554733380604578" border="0" /></a><br />Το <span style="font-weight: bold;">ταξίδι</span> αυτό λέγεται ζωή και θέλω να το ζήσω. Μπορεί να είναι δύσκολο και σκληρό κάποιες στιγμές, αλλά κάποιες άλλες υπάρχουν για να μου θυμίζουν ότι αξίζει τα πάντα..<br />Δεν έχει σημασία το ποιος ήσουνα, τι έκανες, αν πλήγωσες, αν πληγώθηκες, αν νικήθηκες.. Σημασία έχει να μπορείς να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά και να πεις θα συνεχίσω! Να κάνω αυτό που νομίζω καλύτερο και αυτό που λέει η καρδιά μου. Θα συνεχίσω να ψάχνω για την αγάπη γιατί ξέρω ότι αξίζει να περιμένω για να τη βρω. Θα συνεχίσω να πιστεύω στον εαυτό μου και στις δυνάμεις μου και σ'αυτόν θα στηριχθώ. Θα έχω ελπίδα και θα κάνω τόσα όμορφα όνειρα, θα παλέψω για να βγουν αληθινά. <span style="font-weight: bold;">Και θα ναι δική μου νίκη...</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_4HEQukrI/AAAAAAAAAB8/5yytL6Qw-rM/s1600-h/319896_67.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_4HEQukrI/AAAAAAAAAB8/5yytL6Qw-rM/s200/319896_67.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084555304611254962" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-7848237530004874504?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-38019879394624784032007-07-07T22:26:00.001+03:002009-04-13T15:46:51.703+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_qy0QuklI/AAAAAAAAABM/l64-k7kfUZ8/s1600-h/gazeatstars.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 180px; height: 147px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_qy0QuklI/AAAAAAAAABM/l64-k7kfUZ8/s200/gazeatstars.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084540663067742802" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><br />Μου έκλεισες τα μάτια πιο σφιχτά και μου πες "Κοίτα!</span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Πες μου, τι βλέπεις τώρα που πονάς;"</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">"Όλα τ'αστέρια τ'ουρανού" σου είπα, "σβήστα!"</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Μα εσύ ψιθύριζες "εκεί θα είμαι κάθε που θα μ'αναζητάς"...<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-3801987939462478403?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-59468295410766024572007-07-07T22:15:00.001+03:002009-04-13T15:46:58.066+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_oU0QukiI/AAAAAAAAAA0/f17OhulRCNw/s1600-h/DANDELIONNORMAL.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_oU0QukiI/AAAAAAAAAA0/f17OhulRCNw/s200/DANDELIONNORMAL.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084537948648411682" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">7 Πράγματα που δεν πρέπει να έχεις:</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">Πλούτο χωρίς μισθό</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">Γνώση χωρίς χαρακτήρα</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">Πολιτική χωρίς αρχές</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">Απόλαυση χωρίς συναίσθημα</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">Εμπόριο χωρίς ήθος</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">Αγάπη χωρίς θυσία...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;"><span style="font-size:78%;">Μ.Γκάντι</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5946829541076602457?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-58992805068951270182007-07-07T20:50:00.002+03:002009-04-13T15:47:14.536+03:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><p><object width="425" height="350"><param value="http://youtube.com/v/3OVUSCQwCX8" name="movie"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://youtube.com/v/3OVUSCQwCX8" width="425" height="350"></embed></object></p></div>I would have given you all of my heart<br />but there's someone who's torn it apart<br />and she's taking almost all that I've got<br />but if you want, I'll try to love again<br />baby I'll try to love again but I know<br /><br />The first cut is the deepest, baby I know<br />The first cut is the deepest<br />'cause when it comes to being lucky she's cursed<br />when it comes to lovin' me she's worst<br />but when it comes to being loved she's first<br />that's how I know<br /><br />The first cut is the deepest, baby I know<br />The first cut is the deepest<br /><br />I still want you by my side<br />just to help me dry the tears that I've cried<br />cause I'm sure gonna give you a try<br />and if you want, I'll try to love again<br />but baby, I'll try to love again, but I know<br /><br />The first cut is the deepest, baby I know<br />The first cut is the deepest<br /><br />'Cause when it comes to being lucky she's cursed<br />when it comes to lovin' me she's worst<br />but when it comes to being loved she's first<br />that's how I know<br /><br />The first cut is the deepest, baby I know<br />The first cut is the deepest<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5899280506895127018?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-52191331142546637112007-07-07T20:39:00.001+03:002009-04-13T15:47:20.316+03:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_Qf0QukeI/AAAAAAAAAAU/MfrERhxO5hw/s1600-h/2577Black_Rain_by_SchwarzeSeele.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 212px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_Qf0QukeI/AAAAAAAAAAU/MfrERhxO5hw/s320/2577Black_Rain_by_SchwarzeSeele.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084511749347906018" border="0" /></a><br /></div><br /><b><i><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Έκλεισα τα μάτια κι ονειρεύτηκα τη θάλασσα<br />ξεκίνησα να ταξιδεύω με την σκέψη μόνη<br />είπα να χαθώ για λίγο, μα χάλασα<br />τη γλαφυρή σου εικόνα κάτω απο το σεντόνι..<br /><br />Άρχισα να σ'αναζητώ σε πελάγη μακρινά<br />κάτω απο ήλιους φλογερούς και καλοκαίρια<br />θέλησα να υπάρξω εκεί κοντά σου όπως παλιά<br />μα εσύ άπλωνες για άλλη πια τα δυό σου χέρια..<br /><br />Χειμωνιάτικη αύρα μπαίνει μες την καρδιά μου<br />και λουλούδια νεκρά με φαρμάκι αγάπης<br />χωρίς αντίκρυσμα μένει τώρα η άδεια ματιά μου<br />μαθημένη απο σένα σε λόγια απάτης..<br /><br />Προσπαθείς να κρυφτείς σε μια ξένη αγκαλιά<br />και οι τύψεις σε πνίγουν όταν σβήνουν τα φώτα<br />εσύ διάλεξες να παίρνεις από άλλες φιλιά<br />και μένα με άφησες με τα χιόνια τα πρώτα...</i></b><br /><br /> <span style="font-size:78%;"><span style="line-height: 1.3em;">27/11/05</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5219133114254663711?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-24298779710513201692007-07-07T20:34:00.002+03:002009-04-13T15:47:26.225+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_O8UQukdI/AAAAAAAAAAM/1AIkTdYWBPg/s1600-h/Faith+-+his+funeral+2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_19L9Bum1eLk/Ro_O8UQukdI/AAAAAAAAAAM/1AIkTdYWBPg/s320/Faith+-+his+funeral+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084510039950922194" border="0" /></a><br /><i style="color: rgb(102, 51, 51);">Ο θάνατος θα ΄ρθει, και θα ΄χει τα μάτια σου-<br />ο θάνατος που ΄ναι μαζί μας<br />απ΄το πρωί ως το βράδυ, άγρυπνος,<br />άφωνος σαν παλιά τύψη<br />ή κάποιο ανόητο πάθος . Τα μάτια σου<br />θα ΄ναι μιά μάταιη λέξη,<br />μια πνιγμένη κραυγή, μια σιωπή .<br />Σαν κι αυτή που κάθε πρωί<br />βλέπεις, όταν σκύβεις μόνη σου<br />πάνω απ΄τον καθρέφτη. Ω αγαπημένη ελπίδα,<br />εκείνη τη μέρα που κι οι δυο θα μάθουμε<br />πως είσαι ζωή και τίποτα.<br /><br /><br />Ο θάνατος έχει ένα βλέμμα για όλους.<br />Ο θάνατος θα ΄ρθει, και θα ΄χει τα μάτια σου.<br />Θα ΄ναι σα να παρατάς ένα πάθος,<br />σα να βλέπεις ένα πεθαμένο πρόσωπο<br />ν΄αναδύεται απ΄τον καθρέφτη,<br />σα ν΄ακούς χείλια κλειστά να μιλούν .<br />Θα κατέβουμε στην άβυσσο βουβοί...</i><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-size:85%;" ><br />ΤΣΕΖΑΡΕ ΠΑΒΕΖΕ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-2429877971051320169?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-362294981871106876.post-59161467355614626292007-07-07T20:19:00.000+03:002007-07-07T20:30:54.940+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.jennyandadam.com/images/title.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 239px; height: 228px;" src="http://www.jennyandadam.com/images/title.gif" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-family:webdings;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(153, 153, 0);font-family:georgia;font-size:100%;" >Λοιπόν σήμερα καθόμουν και σκεφτόμουν απλά.. διάφορα ως συνήθως.. Περνούσαν απ το μυαλό μου εικόνες, σκέψεις.. Έψαχνα διάφορα στο internet και αποφάσισα να κάνω το δικό μου blog.. Απορώ πως τόσο καιρό δεν είχα σκεφτεί να το κάνω...</span><span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/362294981871106876-5916146735561462629?l=daphnekasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Daphnekasgrhttp://www.blogger.com/profile/12081089577074884134noreply@blogger.com0